‘Ouders zijn erg druk met zichzelf, aldus de bewindsvrouw, maar moeten hun kinderen echt aandacht geven en normen en waarden bijbrengen. Dat is ook voor het onderwijs erg belangrijk.’

Voorwaar een nobele oproep. Normen en waarden, haar vorige baas ( J.P Balkenende) riep het ook al. Hoe haar partij zelf over kinderen denkt merken we straks, als Jossef uit Alkmaar een enkeltje Eritrea krijgt. Hoe Maarja zelf aan een mentaliteitsverandering in het onderwijs werkt leest u hier.

‘Met de aanpassing kan de wet op meer draagvlak vanuit de sector rekenen, verwacht Van Bijsterveldt.’

Gelukkig is Maarja wel duidelijk in de Telegraaf.

‘Je zou van alle gangen willen nemen, maar je moet kiezen.’

Haar keuze is in ieder geval kristalhelder.

Zelf heb ik besloten niet meer met de ING te bankieren. Zelfs om een tijdje niet meer voor de ING werk te verrichten. Ik stuur ze wel door naar andere bureaus. Ja, klopt, sommigen vinden dat stom. En ja, dat doet mij financieel veel pijn. Want ze betaalden goed. Ik kan het werk hard gebruiken. Een paar maanden geleden mocht ik een boekje voor het tweede echelon aldaar ontwerpen. Dat ging over responsible leadership, duurzaamheid en transparantie. Mandela werd daarin gequoted. Heeft niet geholpen dus.

Voor de bühne
Dit willen wij u laten geloven is blijkbaar het adagium van sommige banken geworden. Maar niet alleen banken. Er vallen de laatste maanden meer organisaties door de mand. Niet alleen het spraakmakende debacle rond de ING afgelopen weken, het zijn meerdere dominostenen die omvallen, met als eerste steen de DSB-Bank. Rijk, rijker, rijkst.

Reputatie? Ouddenken loslaten
Deze blog gaat eigenlijk over reputatie. Je kunt blijven poetsen achteraf, maar als de linkerhand andere dingen doet dan je met de rechter plechtig belooft red je het er niet meer mee. Hoe dan wel? Bedrijven slagen er wel in als ze constant, jaar in jaar uit, klanten weten te inspireren en te binden. Een goede reputatie bouwen is een samenhangend geheel. Oud imagodenken werkt niet meer. Loslaten dus. De ingezonden brieven van de ING hebben een averechtse werking, omdat men met stereotyperingen werkt. Mensen geloven dit soort trucs niet meer. Bedacht door bestuurders die de binding met hun klanten, de burgers van Nederland allang zijn kwijtgeraakt.

Mentaliteitspropositie en focus
De nieuwe burger wil namelijk graag een immateriële boodschap zien. Vooral bij de organisaties waar zij diensten van betrekken. Mensen identificeren zich liever met een oprechte organisatie. Het is verlengstuk van hun persoonlijke visie op de (betere) wereld. Organisaties die een juiste mentaliteitspropositie uitstralen winnen de komende jaren. Kijk naar banken als ASN en Triodos. Dit nieuwe denken komt niet uit een klassieke visie op ondernemen. Maar begint vanuit een idee en gedachtegoed. Omdat visie de potentie heeft om een hechte band te creëren met klanten en leveranciers.

Medewerkers staan ook in de maatschappij
In de huidige turbulente tijd in deze economische ‘dip’ is een rotsvast vertrouwen en geloof in de eigen onderneming, de strategie, de medewerkers, de dienstverlening, de waarden en normen en merkkracht essentieel voor overleven. Werkelijk. Juist in deze roerige tijd komt de werkelijke ‘waarde’ van een onderneming naar boven. Heb je die niet of te weinig, dan zal het een moeilijke tijd blijven voor ondermeer de banken en verzekeraars. Management en medewerkers moeten nu alle zeilen bij te zetten om de storm van kritiek te trotseren. Bij authentieke organisaties lukt dat veel makkelijker. Deze ondernemingen hebben de merkwaarden als bijvoorbeeld eerlijkheid en transparantie tot in de wortels van de organisatie doorgevoerd. En deze investering levert ze geen windeieren. De beleving van het merk en haar voornaamste drijfveer – de passie achter het merk – ligt dan namelijk zo diep in deze organisaties verankerd dat zij flexibel kan inspelen op veranderende markten. Deze organisaties zijn zich bewust van het feit dat ‘mensen-diensten-leveren’. Dat de klant onderdeel is van de identiteit van het bedrijf. Ook ik was klant bij ING én leverancier. Ik ben hiermee een onderdeel van hun reputatie. Na dit artikel zijn ze daar wellicht blij mee. Want dan hebben ze iets geleerd van de echte wereld.

Interactie en voelhoorns in de maatschappij
In het proces van het leveren van klantbeloften zijn het, behalve het bestuur en haar managers, ook de medewerkers degenen die het merk maken, merkpassie uitdragen en de voelhoorns in de markt houden. Recent onderzoek laat zien dat een sterk en authentiek merk een veel grotere aantrekkingskracht heeft op mensen dan de dienstverlening sec. Factoren van belang zijn de prestaties in de branche, het gedrag van medewerkers, de bedrijfscultuur en een top topman. Medewerkers van de ING vinden dit gerommel in de pers ook niet fijn. Want in hun familie- en vriendenkring komen ze de negatieve kritiek ook keihard tegen. Het vinden van een integrale visie op de gezamenlijke passie en merkidentiteit is essentieel om medewerkers bij de onderneming te betrekken en een ‘houdbaar verhaal’ te hebben om toekomstige werknemers te werven. Deze integrale visie zorgt ervoor dat alle medewerkers gaan en blijven denken langs de lijnen van de identiteit, waar je voor staat, de passie voor het vak, de aantrekkelijkheid en het zelfonderscheid. Zij zorgt ervoor dat de (arbeids)markt heldere argumenten krijgt om kennis te maken met de organisatie. Met als doel een positieve identificatie met deze organisatie. Hoe sterker de organisatie-identificatie, des te aantrekkelijker zullen burgers, klanten, huidige werknemers en toekomstige werknemers de organisatieidentiteit en het afgeleide externe imago vinden en zullen zij contact met deze organisatie zoeken. De ING moet hier maar eens goed over nadenken.

Marcel Kolder

Wat Chavannes nog niet eens wist toen hij de column schreef was dat de pensioenen voor de oud-werknemers niet zouden worden aangepast. Het pensioenfonds van de bank kan de pensioenen alleen verhogen als ING daar financiën voor verstrekt. De bank geeft de noodzaak tot versterking van de kapitaalpositie als argument voor het besluit de pensioenen niet aan te passen. Het is overigens het 2e achtereenvolgende jaar dat de gepensioneerden van de ING op de nullijn worden gezet. Er worden naar goede Nederlandse traditie uiteraard procedures gestart tegen dit besluit door de veteranen van de ING. Toch is hier niets vreemds aan de hand. Het management van de ING voert gewoon een ordinaire bezuiniging uit door met een drogreden ten faveure van de aandeelhouders. Krijgt daarvoor de hoon van de maatschappij en columnisten over zich heen en de kop van jut, de heer Jan Hommen in dit geval, moet daarvoor natuurlijk worden gecompenseerd met een bonusje van 1,25 miljoen euro, die overigens keurig binnen de gedragsregels blijft (lager dan zijn jaarsalaris). Zo goed is er dus heus wel over nagedacht. De vraag of bankiers moreel gehandicapt zijn is niet eenduidig te beantwoorden: voor de shareholder met een Angelsaksisch denkraam is hier werkelijk niets vreemds aan de hand. Voor de stakeholder met een meer Rijnlands denkraam is dit een onverklaarbare actie van de ING-directie. Er is toch nog zoiets als de moraal? Dus niet, de bank is weliswaar nu een (tijdelijke) staatsbank, maar houdt natuurlijk zijn Angelsaksische denkraam. Wie het probleem heeft doen ontstaan kan met datzelfde denken het niet oplossen (Einstein). In de directiekamer van de ING zal daarom hooguit worden besproken op 21 maart 2011 of nog sneller de staatssteun kan worden terugbetaald, zodat ze ten koste van de klant en de maatschappij de zakken van de aandeelhouder weer snel kunnen vullen door onze pensioenen te verkwanselen. Vandaag die de ING-veteranen, morgen die van jou en mij. Pensioenen zijn maatschappelijk dividend die het verschil tussen rijk en arm verkleinen. Dat is vanzelfsprekend socialistische onzin. Grappig is dat we hier de PVV aan onze zijde treffen. Pensioenen in stand houden voor veteranen, ontslagrecht opheffen en de AOW-leeftijd op 65 jaar houden zijn kennelijk geen linkse hobbies. Het zijn politiek gezien verwarrende tijden. Het idee van Youp een stropdassen-tax in te voeren lijkt nog niet zo’n slecht idee, maar dan kunnen we de Angelsaksen (met rode of soms blauwe) stropdassen niet meer aan de buitenkant herkennen en moeten ze zich camoufleren. Nou ja, zolang ze dergelijke wartaal uitslaan is dat geen probleem.

De suggestie van minister Jan Kees de Jager de bonusregeling voor bankiers met staatsschulden aan te passen zal dus niet helpen. ”Bij banken die aan het infuus van de Staat liggen, krijgen bestuurders geen bonussen meer mee.”  Ze gaan hooguit het infuus zelfstandig loskoppelen om nog sneller op de oude voet verder te kunnen. Wat weten die artsen nou van afkicken?

Al eerder is hier geopperd weer Rijkpostspaarbank in ere te herstellen. Mensen die fatsoenlijk sparen en die geld uitlenen aan mensen die dat fatsoenlijk terug willen betalen omdat ze het van een ander hebben geleend. Mensen die rijkdom niet verwarren met veel geld willen hebben. Chavannes haalde de bankierseed aan in zijn column die de Commissie Maas had voorgesteld:

‘Ik verklaar dat ik mijn functie als bankier integer en zorgvuldig zal uitvoeren. Ik zal een zorgvuldige afweging maken tussen alle belangen die bij de bij de bank betrokken zijn, te weten die van de klanten, de aandeelhouders, de werknemers en de samenleving waarin de bank opereert. Ik stel in die afweging het belang van de klant voorop en zal hem zo goed moeglijk inlichten. Ik zal mij gedragen naar de wetten, de reglementen, en de gedragscodes die op mij als bankier van toepassing zijn. (…) Ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving.’

Het lijkt me eerlijk gezegd wel iets voor meerdere CEO’s die bij organisaties werken die ‘too big to fail’ zijn. Het afleggen van de bovenstaande Rijnlandse eed. Ik denk dat Jan Hommen er dan niet aan begonnen was, te ingewikkeld (complex) voor iemand die 1,35 miljoen zonder bonus per jaar verdient. De markt moet niet ons disciplineren, wij moeten die graaiers disciplineren.

• lees vooral de column van Marc Chavannes
• lees het rapport van Cees Maas ‘Op weg naar herstel’
• stengere regels volgens Jan Kees de Jager

En zonder mee te gaan in de trend vlak voor de jaarwisseling de glazen bol te hanteren, dit: Er wordt een Commissie gevormd met aan het hoofd een uitgerangeerde politicus, er rolt hier en daar een kop, er wordt een andere bestuurder in pak of mantelpak aangesteld, de honden blaffen, Marja zegt iets bestraffends en de karavaan trekt verder. Wat deze mogelijke diplomafraude heel duidelijk naar voren brengt en wat je niet terug zult zien in de kranten, is de perversie van het systeem. In een steeds verder uitdijend onderwijswinterwonderland. Waar afstudeerquota, geoormerkt geld, scholen met meer dan 3000 leerlingen, schaalvergroting en anonimiteit geen uitzonderingen zijn, maak je dat dit soort diplomagerotzooi ontstaat. Waar alles en iedereen gecontroleerd, geregeerd en gedreven wordt door meetbare cijfers en resultaten, gebruiken helaas weinigen hun verstand. Daar is het belangrijker dat je een diplomaquota haalt dan dat zo een papiertje waarde in de echte wereld heeft. Niets raars aan, helaas de harde werkelijkheid.

…..niet illegaal of in strijd met de regelgeving van de overheid…ondoordachte……overeind probeerde te houden….in strijd zijn met de goede smaak…..Daarvan blijkt nu 80 procent „onbehoorlijk” geweest.

Als je de nieuwsflitsen achter elkaar zet zou het zomaar over porno kunnen gaan, of seksuele uitspattingen. In Amerika. Oei, dat is dan vaak direct een enkeltje staatsgevangenis. Maar niets is minder waar. Het is nog smeriger dan dat.

Voor de liefhebbers van bijna onverteerbare gorigheid, hier het bewuste artikel. Erger dan de onwelriekende inhoud van dit nieuwsitem, is het gegeven dat ‘men’ dit voor kennisgeving aanneemt. Onder het mom de honden blaffen en de karavaan trekt verder. De schaamte ver voorbij, bonussentsaar of niet.

In de laatste Slow Management over ‘Presteren’ komt professor Hans de Bruijn (Bestuurskunde) aan het woord. Ik beperk me hier maar even tot drie quotes die zeggen meer dan voldoende:

• ‘Hoe sterker de cijfers gekoppeld zijn aan beloningen, hoe minder betrouwbaar ze worden’;
• ‘Hier geldt de wet van de afnemende effectiviteit: hoe meer je wilt sturen via prestatiemetingen, hoe minder effectief het wordt’;
• Meet met mate en praat over de werkelijkheid achter de cijfers.
  

Zoals het is gegaan bij INHolland is natuurlijk geen uitzondering. Onder de Neoliberale invloed maken we overal ‘handelswaar’ van: diensten (onderwijs), producten (diploma’s), lonen (TNT) en organisaties zelf (via de beurs). Daarmee komt kwaliteit juist onder de druk te staan: het moet immers altijd goedkoper en sneller; het liefst binnen drie maanden. Dan zet de politieke elite er nog wat extra druk op door zogenaamde ‘outputfinanciering’. Alleen als je doelstelling haalt krijg je je geld. Klinkt allemaal zo logisch, maar het is natuurlijk Amerikaans dom (hoe meer dode Taliban in Afghanistan hoe veiliger het daar wordt). We zetten er vervolgens weer zo’n MBA-opgeleide manager op, zo’n stakker als Theo, en die weet daar wel raad mee natuurlijk. Geen verstand van inhoud, maar wel van zogenaamde outputsturing ergens op een 1-daagse SMART-cursus opgedaan: ‘wij geven alleen les in wat u echt moet weten’. Meten zonder na te denken wat je precies aan het doen bent (weten is meten). Wanneer wordt dit juridisch gezien nu eens verwijtbaar handelen? We hebben het hier immers over hoogopgeleide mensen, de elite van ons land die dit soort onzin steeds weer opnieuw weet te verzinnen. Op zijn zachts gezegd: ergerlijk.

We komen hier niet uit, behalve als:

• die eenvoudige ziel Theo (K.I.S.S.) die bij INHolland straks door ex-burgemeester Leers van Maastricht niet alleen op zijn donder krijgt voor fraude;
• maar dat Gerd Leers vooral ook zijn bazen aanpakt (deze man deed slechts  wat je van hem kon verwachten, zijn managers durfden het alleen zelf niet te doen). Deze bazen hebben op hun geweten dat ze goed onderwijs hebben vervangen door façades (afbeeldingen van de werkelijkheid) om optimaal gebruik (misbruik) te maken van de outputfinanciering;
• en het hele financieringsstelsel uit Den Haag een draai om de oren geeft. En dan niet het systeem op zich, maar vooral de druiloren (de actoren zelf) die steeds weer opnieuw dit soort logica verzinnen. Want die zijn hardLeers. Gerd moet dat weten als ervaringsspecialist Integriteit.

Dan komen we ergens op een plek uit, naast de 1ste Kamer, Tjeenk Willink, de Ombudsman, Marc Chavannes en nu dus ook Hans de Bruijn waar we weer gaan nadenken in plaats van domme reflexen oproepen. Waar we van af moeten is dat stuwmeer aan hoogopgeleide mensen die steeds van die domme dingen doen zodra ze op een belangrijk post zitten.

• Iets over de ‘Theo-route’ bij INHolland
• Column van Evelien Tonkens over ‘Beroepstrots’ bij docenten
• Gevangenisstraf managers door verwijtbaar gedrag komt wel voor in Duitsland
  

Het Parool zette vandaag de feestmuts al op.

Binnen de ziekenhuismuren klonk van tevoren gemor over zo’n kostbaar feestje in tijden van bezuiniging. ”Daar zijn inderdaad vragen over gesteld. Maar uiteindelijk is het door iedereen enorm op prijs gesteld,” aldus een AMC-woordvoerder.

Godzijdank, in plaats van plaatsvervangende schaamte tijdens het temperaturen, kan men met een goed gevoel terugkijken op een geslaagd feest.

”Andere bedrijven sturen hun personeel elk jaar naar een grote dinershow. Dan ben je ongeveer hetzelfde kwijt,” aldus de woordvoerder van het ziekenhuis.

Andere bedrijven doen het ook, dat past pas bij de directie van een ziekenhuis: slachtoffergedrag.

En als ‘alles’ marktwerking is en leiderschap bijvoorbeeld bij banken niet verder komt als: ‘we hebben ons aan onze eigen opgestelde bankspelregels gehouden’, dan zijn morele overwegingen ver te zoeken. Lees dit nog even over het Bouwfonds en de ABN Amro om wakker te schrikken. Dit weekend weer in het nieuws.

Waar blijft de politiek op dit punt, juist nu bij de naderende verkiezingen? Goede vraag.

Verder een prima column natuurlijk, die eindigt met: ”Vrome wens voor de formatie: binnen een week afstrepen welke coalities allemaal niet kunnen en welke personen niet met elkaar willen. Dat weet toch iedereen al. En dan een kabinet met een tien puntenplan vormen dat het serieuze politieke debat verder met het parlement gaat voeren. Kijk maar eens hoe het vertrouwen (in de politiek) dan toeneemt”.

Toevallig gaat de laatste Slow Management (nr. 12) over ‘Vertrouwen’; controle is goed, maar vertrouwen is beter. Jammer de politieke bijdrage daaraan komt in dit themanummer niet aan de orde.

Vóór Pasen 2010 ligt er in de schappen van Albert Heijn een duurzaam alternatief voor paling. Bij de ontwikkeling van dit alternatief werkt de supermarktketen samen met het Wereld Natuur Fonds (WNF). Zo stimuleert Albert Heijn klanten om geen paling meer te kopen en te kiezen voor een duurzaam alternatief dat net zo lekker is. Vanaf januari 2010 stopt Albert Heijn met de verkoop van Euro Shopper paling en medio 2010 stopt Albert Heijn met de algehele verkoop van paling.

Prima ecologisch verantwoord initiatief. En wie eens heeft gezien welke lijdensweg paling moet gaan, voordat je het restant gerookt door je keel kan laten glijden; hieperdepiephoera! Appie goes green.

Op de verpakking van paling gaat Albert Heijn klanten informeren dat paling een ernstig bedreigde diersoort is en wordt verwezen naar het alternatief. Ook op ah.nl en via AllerHande worden klanten straks geïnformeerd over het alternatief. Zo worden zij bewust gemaakt van de bedreigde paling en gestimuleerd te kiezen voor de andere gerookte vissoort. De supermarktketen verwacht dat de verkoop van paling hierdoor drastisch zal teruglopen.

Nog beter. Niet alleen stopt Appie de verkoop van plofpaling per direct( euroshopper paling) en de niet plofpaling per medio 2010. Nee, hij informeert klanten ook nog eens over het alternatief ( gerookte forel b.v.) en hij maakt de massa bewust van de bedreigde status van de glibberige lekkernij. Ook via de Allerhande? Toch? Nou, nee. tot op de dag van vandaag is er paling te koop in de schappen van A.H. en kun je palingrecepten via de internetsite vissen. Dat is raar, de paling ging toch helemaal uit de schappen?

AH zoekt nog steeds naar een alternatief voor paling. Het is voor het concern lastiger dan verwacht om het alternatief voor de gerookte delicatesse in het schap te leggen. De reden voor de vertraging is dat een ‘volledig groen en duurzaam’ alternatief op dit moment niet beschikbaar is.Albert Heijn zoekt samen met het Wereld Natuurfonds naar de nieuwe vissoort. Hoewel de supermarkt wel gerookte forel in de winkel heeft gelegd, is dit toch niet de langverwachte oplossing. Het ontbreekt deze vis namelijk aan een ‘ecologische duurzaamheidseis’.Totdat het alternatief zich aandient blijft Albert Heijn paling verkopen uit angst om klanten te verliezen. Overigens is de Euroshopper-paling al wel van de winkelvloer verwijderd. Dat gebeurde in januari. Albert Heijn zegt er naar te streven om het visschap in 2015 helemaal duurzaam te hebben.

Ook voor onze grootste die op de kleintjes let, gaat uiteindelijk de kleur van winst, poen en omzet, voor de kleur groen van: volledig groen en duurzaam. Of je hebt een moreel besef en gooit paling de schappen uit, neemt je verlies maar behoudt iets van je andere waarde. Of niet. Ongeloofwaardig word je dan wel.

De intensieve veehouderij moet worden gesaneerd en omgevormd tot een dier-, mens- en milieuvriendelijk systeem dat tegemoetkomt aan de natuur en behoeftes van alle levende wezens. Dit stellen de 140 hoogleraren een artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad gisteren 28 april. De hoogleraren mengen zich in een debat dat de laatste jaren aan intensiteit wint door groeiend besef van bedreigingen voor de volksgezondheid (antibioticaresistentie, Q-koorts of vogelgriep) of het klimaat (uitstoot van broeikasgassen).

Het ministerie van Landbouw wil echter slechts kleine stappen, we moeten reëel zijn en in de echte wereld blijven, zetten naar een duurzamer veehouderij waarbij het vooral gaat om dierenwelzijn en belasting voor het milieu, aldus de hoogleraren. Lees verder op www.duurzameveeteelt.nl

Leuke leestip: vervang het woord ‘dieren’ door ‘mensen’ en je krijgt tevens een aardig manifest tegen de intensieve menshouderij (Human Being versus Human Resource).

.