“Scholen maken het verschil: hoe beter afstemming en kwaliteitszorg, des te hogere cito scores.”

De onderwijsinspectie bewijst zijn eigen gelijk maar weer eens. Hier leest u het gehele verhaal.

Leerlingen die les krijgen op scholen die serieus werk maken van afstemming, kwaliteitszorg, en zorgplannen behalen betere cito-scores dan leerlingen op scholen waar daar minder aandacht voor is.

Dat is mooi. Voor iedereen die hier in gelooft. Ik wil de oplossing die u aandraagt, opbrengstgericht werken, niet teniet doen. De oplossing is gebaseerd op solide bewijs en het antwoord dat we via de inspectie verkrijgen is heel plausibel. U begint echter nog steeds met de verkeerde vraag. Met het verkeerde motief. Dan stuurt zelfs dit juiste antwoord het onderwijs de verkeerde kant op. De juiste vraag is namelijk:

Waarom moet je de kwaliteit van het onderwijs relateren aan betere cito-scores?

Uw motief valt makkelijk te achterhalen. Dat is gebaseerd op de studiereis die Adriaan de Groot in 1958 maakte. Naar de V.S. Naar E.T.S. Educational Testing Service.

“……..a single organization devoted to educational research and assessment could make fundamental contributions to the progress of education.”

U gelooft daar nog steeds in. De vergankelijke zekerheden in het hedendaagse onderwijs probeert u nog steeds te vangen in testen, toetsen en opbrengsten. Nog meer vergankelijke zekerheden.

Met deze aanpak gaat u het verschil niet maken. Helemaal niet als straks de scores van de verplichte eindtoets gebruikt gaan worden als voorwaarde voor bekostiging. Dat geeft u greep op de uitgaven en het zegt helemaal niets, maar dan ook niets over kwaliteit van onderwijs.

Kenniswerkers raken niet geïnspireerd door uw beleid. Ze raken gedemotiveerd en dat zie ik iedere dag. Men houdt zich braaf bezig met opbrengstgericht werken omdat het moet, niet omdat ze het willen. Meer gegevens verzamelen middels een eindtoets en straks de verplichte begintoets helpt niet. De veronderstelling die het proces van opbrengst gericht werken stuurt is onjuist. Pertinent onjuist.

Ik denk dat u er goed aan doet weer eens op studiereis te gaan naar de V.S. Bezoekt u dan ook eens Diane Ravitch. Zij kan u er veel meer over vertellen. Ik wil u ook wel helpen hoor. Ik ken genoeg mensen die u er veel meer over kunnen vertellen.

Zo vlak voor de Pasen, even als meester tot minister. Hoe vindt u het dat een van de meest volhardende criticasters van uw beleid, mijn blogs leest. En heel ondeugend ook wat steekwoorden van mij leent. Als u het nog niet gelezen heeft, dan kan dat hier. Perverse prikkels. Maar goed, de centrale eindtoets.

U heeft antwoord gegeven op de kamervragen en daarmee basta. Kordaat en krachtig, zoals we van u gewend zijn. Paste mooi bij mijn aanpak deze week in groep 8. En die werkte ook niet. Net zoals uw centrale eindtoets. Verplicht af te nemen bij CITO. De toetsinquisitie. Ik denk dat er ergens in Arnhem deze dagen wel een flesje wordt opengetrokken. Hoezo marktwerking. Maar kom, ik dwaal af. U niet.

U blijft halsstarrig vasthouden aan uw paradigma dat de beweging in ons onderwijs moet worden bedwongen met regels, uniformiteit, meetbaarheid en outcome. Net zoals ik de afgelopen week handelde in groep 8. En dat werkte ook niet.

Kinderen en volwassen kenniswerkers in het onderwijs worden niet uitgedaagd om hun hersens te gebruiken als je daar een raster op gaat leggen. Zoals de eindtoets. Om de Chinezen voor te blijven op weg naar de top 5 zou ik denken dat we onze hersens moeten gebruiken.

Afgelopen vrijdag kwam meester Frans mijn klas binnen, de hulpmeester. Met een zware doos in zijn handen. Van de CITO. De CITO-eindtoets. Perfect op tijd. Later dan ooit. want dan houd je ze langer in het gareel en leren ze langer door. Denkt u. Mijn oudste zoon zit in dezelfde klas als waar ik deze week les gaf. Hij mag de eindtoets gaan maken die voor hem, de school en het VO al lang niet meer van enig nut is. Hij is al ingeschreven, weet al wat zijn rol wordt in de musical en gaat binnenkort op kamp. De eindtoets is alleen van belang als beleidsinstrument. Als u het artikel van uw vrienden van de besturenraad goed leest ziet u ook dat de vrees bestaat dat het een afrekeninstrument wordt. Welnee, zegt u.

“……wat de minister betreft door de centrale eindtoets vastgesteld gaan worden aan het eind van de basisschool bekostigingsvoorwaarde zijn“.

Zalig Pasen, minister Marja.

Kwestie van bedrijfsmatig werken en verder doorprofesisonaliseren

Het Cito bepaalt niet wat goed onderwijs is.

Een mooi artikel in de Volkskrant hier.

De toetsen van het Cito zijn ten onrechte maatgevend geworden voor het onderwijs. De overheid dient de inhoud van het onderwijs vast te stellen. Niet het Cito.

Nu is de mening van de schrijvers niet die van Maarja Verbijsterhetveldt. Zij legt in de grafrede voor het onderwijs, Actieplan ‘Basis voor Presteren”, uit:

De overheid stelt daarbij heldere doelen over het ‘wat’en ziet toe op en biedt waarborgen voor kwaliteit.

Het wat en vooral niet het hoe. Dat Maarja en Habe stiekem toch over het hoe en over het wat willen gaan is ook al langer duidelijk.  Hun waarom kennen we ook:

Een opbrengstgerichte manier van werken leidt aantoonbaar tot betere prestaties.

J.A. de Bruijn schreef er een mooi boek over: Prestatiemeting in de publieke sector. Dit boek beschrijft niet alleen de nadelen van prestatiemeting in de publieke sector, maar ook de voordelen. Meest interessante stukje voor nu is het onderdeel dat gaat over de perverse effecten. Een kleine opssoming.

1. Prestatiemeting leidt tot strategisch gedrag.
2. Prestatiemeting verhindert innovaties.
3. Prestatiemeting verhindert innovaties.
4. Prestatiemeting blokkeert ambities.
5. Prestatiemeting verdrijft de professionele habitus.
6. Prestatiemeting verdrijft bestelverantwoordelijkheid.
7. Prestatiemeting bestraft goed presteren.

Zie hier een verkorte handleiding: Meestribbelen met het systeem in zeven statements. Verspil geen energie aan het Cito syndroom, maar stribbel mee.

Eens zien of de Cito dat kan meten.

De intensieve veehouderij moet worden gesaneerd en omgevormd tot een dier-, mens- en milieuvriendelijk systeem dat tegemoetkomt aan de natuur en behoeftes van alle levende wezens. Dit stellen de 140 hoogleraren een artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad gisteren 28 april. De hoogleraren mengen zich in een debat dat de laatste jaren aan intensiteit wint door groeiend besef van bedreigingen voor de volksgezondheid (antibioticaresistentie, Q-koorts of vogelgriep) of het klimaat (uitstoot van broeikasgassen).

Het ministerie van Landbouw wil echter slechts kleine stappen, we moeten reëel zijn en in de echte wereld blijven, zetten naar een duurzamer veehouderij waarbij het vooral gaat om dierenwelzijn en belasting voor het milieu, aldus de hoogleraren. Lees verder op www.duurzameveeteelt.nl

Leuke leestip: vervang het woord ‘dieren’ door ‘mensen’ en je krijgt tevens een aardig manifest tegen de intensieve menshouderij (Human Being versus Human Resource).

.

Verantwoordelijkheid

,,De ChristenUnie laat opnieuw zien dat zij niet wegloopt voor zware verantwoordelijkheid,” reageert fractievoorzitter Arie Slob op de tijdelijke benoemingen van zijn partijgenoten Huizinga, Rouvoet en Van Middelkoop. ,,Stabiliteit, bereidheid om zware taken te dragen in moeilijke tijden: dat kenmerkt de politieke stijl en sterkte van onze partij. Het is een situatie die we niet gezocht hebben maar waar we zeker ook niet voor weglopen.”

In zijn takenpakket zit ook de portefeuille homo-emancipatiezaken. Deze heeft hij geweigerd/doorgeschoven. Doorhalen wat niet van toepassing is.

De homo-emancipatie gaat wat de fractie ChristenUnie betreft hand in hand met de keuzevrijheid, waar een ieder respect voor moet hebben. Sociale acceptatie vraagt om wederzijds begrip en kan niet eenzijdig afgedwongen worden. Dat roept alleen weerstanden. Hoe gaat de minister ervoor zorgdragen dat de dialoog breder wordt opgezet waarbij er wederzijds begrip en respect ontstaat in de samenleving ook voor personen die in het kader van homoseksualiteit een andere overtuiging op na houden? Wij gaan ervan uit dat het in het coalitie-akkoord  toegezegde Handvest verantwoord burgerschap op dat thema nog verder doorgaat.

de bron:

Kiezen in vrijheid moet kunnen in ons land. Dat er nog steeds een aparte portefeuille moet zijn voor homo emancipatie stemt m.i. tot nadenken. Dat een minister die de portefeuille onderwijs accepteert, het creditcardvakje uit diezelfde portefeuille  dat homo-emancipatie heet weigert stemt ook tot nadenken. Voor minister van onderwijs Rouvoet ook stof tot nadenken

uit de kast hier

Waar Willem in zijn vrijgezellentijd met het glas naar de Spelen ging (zoals iedere andere vrijgezel), wilde hij nu zijn familie meenemen (zoals iedere vader dat wel zou willen). Geen probleem, toch? Zoals iedere andere ouder (wij van Oranje zijn niet anders dan anderen) ga je dan naar de schooldirecteur. De schooldirecteur verwijst je dan naar de verlofregeling zoals die in de schoolgids staat.

3.15 verlofregelingen

Leerlingen vanaf 5 jaar zijn leerplichtig. Buiten de reguliere schoolvakanties kan geen verlof of vakantie worden genomen. Slechts in enkele bijzondere, wettelijk bepaalde gevallen kan een uitzondering worden gemaakt. Een verzoek hiertoe (middels een blauw formulier van de Gemeente Wassenaar en een wit formulier van de Gemeente Den Haag) dient uiterlijk 6 weken van tevoren te worden ingediend bij de locatieleider/adjunct-directeur. Eerder dan de reguliere vakantie met vakantie gaan of later terugkomen, wordt als ongeoorloofd aangemerkt en moet worden doorgegeven aan de leerplichtambtenaar. Vanaf het cursusjaar 2006 geldt een stringent beleid voor alle basisscholen. Wij doen een dringend beroep op ouders om afspraken voor de tandarts en orthodontist na schooltijd te maken. Het volgen van logopedie en (psychologische) trainingen dient ook na schooltijd te gebeuren.

Op basis van deze regelgeving zoals vermeld in de schoolgids van de Bloemcampschool te Wassenaar is het antwoord m.i. ondubbelzinnig Nee! Zoals iedere andere ouder ga je dan de digitale snelweg op.

Hier: en/of   Hier:

Ook dan ruikt het antwoord naar een ondubbelzinnig: Nee! Zaak gesloten, Amalia blijft thuis en viert gewoon carnaval met de kindjes uit haar klas. Helemaal als je de argumentatie van vader Willem in de krant leest waarom hij haar mee wil nemen. En meegenomen heeft.

„We hebben dat vorig jaar voor de zomer aangevraagd en dat verzoek is volgens de leerplichtwet afgehandeld. Ik zit hier drie weken en kan daardoor niet op wintersport naar Lech. Ik wil ook graag mijn kinderen zien. Amalia heeft tot vrijdag op school gezeten, de andere kinderen zijn al sinds woensdag hier.”

De prins verblijft tijdens de Winterspelen met zijn gezin ook nog een tijd in Whistler, het ski- en bobsleegebied van de Winterspelen. „Ik wil hier ook graag onze wintersportvakantie vieren. We hebben de leerplichtambtenaar van Wassenaar alles nog laten checken en volgens het ministerie mag het. Dat andere mensen daar een ander idee over hebben, is aan hen.”

Oordeelt u zelf. Mijn oordeel gaat in de volgende richting:

Toen Amalia net op de Bloemcampschool zat, volgde ik dezelfde opleiding als de directeur van Amalia. Een prettig mens de directeur, integer en uit het goede directiehout gesneden. Daarnaast gaf hij niets prijs. Ondanks onze vragen, smeekbedes en’dreigementen’. Niets ontsnapte aan zijn lippen als het ging over de privacy van Amalia. Zelfs de vraag of Maxima een leuke leesmoeder was werd beantwoord met een zuinige glimlach. Tussen de regels door kon de goed verstaander wel begrijpen dat een prinses op je school niet alleen maar leuk was. Voortdurende media-aandacht, privacy, veiligheid en hoe om te gaan met foto’s e.d. Terwijl je als ouders en onderwijsprofessional ook dit kind een onbezorgde schooltijd zou toewensen.

Letterlijk heeft Willem geen poot om op te staan. Hij kon ook niet gematst worden door de directeur omdat het vrij moeilijk wordt ‘geheim’ te houden dat hij met zijn leerplichtige kind een paar dagen op vakantie gaat. Een directeur is ook maar een mens en ziet wel eens een verlofaanvraag door de vingers. Het argument van Willem vind ik slap. ” Ik zit hier drie weken, kan niet op wintersport en wil wel mijn kinderen zien”.

Ja, zo lust ik er nog wel een paar. Hij had misschien kunnen zeggen dat ze nu ook al niet meer naar Mozambique kunnen en hij wel met zijn gezinnetje op vakantie wil. Het geheel ruikt toch wel stevig naar luxe verzuim. De laatste zin van Willem in de Telegraaf: “Dat andere mensen daar een ander idee over hebben, is aan hen.” Die ruikt wat naar ‘ Dat maak ik zelf wel uit en wat jullie denken laat me koud’.

Als ik Willem op een gure maandagochtend op gesprek had mogen ontvangen had ik het anders aangepakt. Kopje koffie uit de Nespresso, ook voor de veiligheidsagenten. Schoolgids er bij gehaald en even koetjes en kalfjes uitwisselen.” Meneer van Oranje, u brengt mij in een lastig parket. En straks u zelf en Amalia ook.” Natuurlijk geven we haar extra huiswerk mee, misschien kan Sven haar daar wel even bij helpen als u in het Heinekenhouse moet zijn.” ” Ik denk dat we een mooie oplossing kunnen vinden zonder de regels om te buigen. Ik zet het stoplicht niet op rood, niet op groen maar op oranje.” Terwijl de man van de dienst beveiliging zich per ongeluk verslikt in zijn espresso, sla ik de schoolgids open en de schema’s van de Spelen.” Kijkt u eens”

Vakantiedata schooljaar 2009-2010  Voorjaarsvakantie 19 februari 2010 t/m 26 februari 2010 uit de schoolgids.

” Kijkt u ook eens Hier: meneer van Oranje.” Het wedstrijdschema van onze sporters.

Willem en de directeur en de hele afdeling leerplicht van de gemeente Wassenaar hebben broddelwerk afgeleverd. Willem had makkelijk in de voorjaarsvakantie en naar de Spelen kunnen gaan en daar zijn gezinnetje kunnen zien. Kwestie van prioriteiten, keuzes en regels. En het in je voordeel laten ombuigen daar van. In 2010 laat de school weer een ouder tevredenheidpeiling uitvoeren. Ben benieuwd welk rapportcijfer Willem geeft.

Tip voor Willem?

Een relatief lang maar erg goed stuk (even doorzetten dus) op Trouw.nl van 30 januari 2010 door de filosoof Govert Buijs. Volgens hem lijden wél integere bestuurders en medewerkers het meest van het gedrag van managers. Maar hoe het tij te keren? Hij geeft nieuwe woorden aan datgene wat allemaal al weten. Maar nieuwe taal is nodig om te ontsnappen aan de mentale gevangenis waarin je jezelf opsluit door het gebruik van managementjargon. Door andere taal ga je anders denken en herken je andere oplossingen. De Canon voor de Nieuwe Manager en de Medezeggenschapsraad ‘Free yourself and get unplugged’ zou ik zeggen.

Het gaat in je leven eigenlijk maar om één simpele vraag: ’Wat ben ik nu eigenlijk aan het doen?’

Klik hier en lees verder

De inhoud gaat over het ‘echte leven’ en ‘de ordening’ met regels die de braafburgelijkheid van de huiskamer steeds maar weer opnieuw wil aanbrengen. Onze collectieve zoektocht naar innovatie, creativiteit en inspiratie strand op een gemanicuurde omgeving die deze waarden begrenst en dat is jammer. Klik hier naar het artikel van 11 november 2009 op NRC.nl.

In ieder geval goed nieuws dat ook KPMG daar aandacht aan besteed. Klik naar het artikel op de website Accountacynieuws van 21 september 2009.