Beste mevrouw de nog steeds minister van onderwijs.

Als je langere tijd in het onderwijs werkt, raak je langzaamaan immuun voor allerlei externe prikkels. Dan bedoel ik niet het soort immuniteit dat u ontwikkeld heeft als het gaat over externe prikkels uit het onderwijs. De volle Arena kan daar over mee praten.

Ik bedoel hier immuniteit voor hoestjes, snotneuzen, druipogen en allerlei andere verspreiders van onderwijsonheil. Jazeker, onheil. Want een zieke juf of meester betekent problemen. Vervanging?

Ik sta maar een dagje voor de groep en was dus inmiddels snipverkouden. Waarschijnlijk deed een goed bedoelde druipneusknuffel mij bijna de das om. Maar goed, met zakdoeken en een neusspray kom je een eind. Alleen was ik vandaag zo doof als een kwartel. Alles wat mij uit het veld (de groep) bereikte verstond ik maar half of niet. Dit moet u bekend voorkomen. Maar goed, omdat ik de kinderen slecht verstond en mij ook niet helemaal senang voelde schoot ik in de structuur. Niet effectief, maar wel zo duidelijk. De kinderen dachten daar anders over en dan doe ik u nu maar een ontboezeming.

Het ging niet.Tot het prachtige gesprek over zonneschijn en sneeuw in Servië ging het nog goed, daarna was ik mijn grip op de groep kwijt. En hadden zij mij even in hun greep. Het voorleesboek bood uitkomst. De rust keerde terug en via taaltrapeze, tekenen en taalwerk kreeg de dag een mooi einde.

In de pauze sprak ik hun echte juf en zij stelde mij gerust. Zij vertelde mij dat dit leren heet. Ik noem dat graag eindeloos schaven. Zo u ook eindeloos, maar niet oneindig, schaaft aan uw beleid. Beleid dat nog steeds leidt to zeer zwakke scholen. En, gaat u er maar even voor zitten:

Minister Marja van Bijsterveldt van OCW wil nader onderzoek laten doen naar het hoge aandeel zittenblijvers in Nederland, maar één oorzaak denkt ze al gevonden te hebben: (zeer) zwakke scholen.

Het Tweede Kamerlid Çelik (PvdA) stelde naar aanleiding van het bericht “Nederlandse scholieren blijven vaker zitten” vragen aan u. Mijn groep stelt mij die vragen ook. En als ik het even niet weet of slecht hoor schiet ik in de structuur. U ook. PISA heet dat dan bij u. U weet wel, de lijsten die al jarenlang aan zouden geven dat ons onderwijs niet deugt. Die lijsten die ook u gebruikt om uw beleid te stutten. De lijsten die ook in de brief worden genoemd.

De hele brief met antwoorden kent u vast uit uw hoofd.

Ik licht er graag een antwoord uit.

Hoe beoordeelt u het feit dat 22% van de 15-jarige scholieren aangeeft ooit ‘een keer te zijn blijven zitten’?
Dit cijfer betreft het zittenblijven in het basisonderwijs en is gebaseerd op zelfrapportage door vijftienjarige leerlingen die met toetsen en vragenlijsten hebben deelgenomen aan het PISA- onderzoek. Het is de vraag of dat percentage als betrouwbaar moet worden beschouwd.

Wellicht dat de politieke kou die uw partij langzaamaan omsluit u wat ziekjes maakt, de das om doet. En wellicht bent u ook tegen een druipneusknuffel aangelopen en wat doof geworden. Misschien dat u niet meer luistert naar wat leerlingen menen, vinden, als het u politiek beter uitkomt. Maar neemt u van mij aan, luisteren naar de kinderen werkt heilzaam.

Ik voel me nu al stukken beter.

Lees Pieters’ column hierover:

Soms slaat mijn fantasie op hol. Zo kreeg ik een tip over thuisafgehaald.nl. Het is een marktplaats voor maaltijden. De website koppelt mensen die willen koken aan mensen die daar geen zin in hebben. Het is een geweldig idee. Ik zie al voor me hoe ik alleen nog kook als ik de tijd heb om iets bijzonders te maken. Dan kook ik met liefde voor tien mensen tegelijk. De rest van de tijd laat ik buurtgenoten voor me koken. En daar betaal ik dan voor. Weg met het corvee. In mijn fantasie vormt de website ook een toegangspoort tot werelden in mijn buurt die ik nauwelijks ken. De ene dag haal ik Afghaans eten bij een vluchteling. De volgende dag haal ik een exquis gerecht bij een eenzame expat. De dag daarna sta ik aan de deur bij een student voor een groentetaart.

Lees verder

NB: Er gaan nu stemmen op in de Tweede Kamer om Prorail onder Rijkswaterstaat te brengen, ik zou zeggen pak dan het hele plaatje en maak er weer gewoon NS van!

.
Peter Orsel

Een politieke meerderheid heeft een dikke streep gezet door de bezuinigingen op passend onderwijs. Het moet raar lopen, wil het evenzeer omstreden onderzoeksprogramma rond prestatiebeloning niet ook een voortijdig einde krijgen. Leraar van het jaar 2010 Mathijs ter Bork (29) dreigt zijn baan te verliezen. Het speciale onderwijs voor hoogbegaafde leerlingen spat uiteen.

En als klap op de vuurpijl: Help, de Chinezen komen is achterhaald. Ze zijn er al. Kijkt u hier maar eens.

Ik weet hoe u zich voelt. Ik had ook zo’n dag vandaag. Het begon goed. De groep hing aan mijn lippen toen ik met digibord en al vertelde over blaaspijpen, papieren pijltjes, gordijnen, boze buurmannen en de oorsuizingen van Chris Martin. De overgang van deze old schoolmanier naar de rekenles verliep ‘wat’ rommelig. Adri had geen zin, Victor dus ook niet, de kookles ging niet door en toch weer wel, Dominique had slecht geslapen en Aart vertelde de hele nacht call of duty te hebben gespeeld. Mijn voorbereiding en systeem faalde. Daar waar ik blok 3 les 1 zou mogen gaan doen, werd het uiteindelijk zwaarden en schilden, klokhuis, de tafel van 2 en de tafel van 5.

Na afloop was ik kapot. Zoiets voelt u vandaag waarschijnlijk ook na het lezen van al het onderwijsonheil. Gelukkig gaan de scholen vooruit met rekenen en taal. Dat wil zeggen, de resultaten op de tussentoetsen begrijpend lezen en rekenen zijn verbeterd. Dat wil zeggen, van de scholen die mee hebben gedaan aan speciale verbetertrajecten. Of scholen die geen verbetertraject hebben mogen ondergaan ook vooruit zijn gegaan vertelt het onderzoek niet. Die worden ook niet onderzocht.

Tijdens de verbeterronde na afloop van deze mooie ochtend besloot ik om de juf die de groep de rest van de week heeft te mailen. Ik ga morgen bij haar kijken hoe zij met de groep werkt. Kijken wat ook werkt, beter werkt. Kijken hoe ik Adri aan het werk krijg, Victor aan het werk krijg. Hoe ik mijn gedachte werkelijkheid beter kan laten voegen in de echte werkelijk. Die van het onderwijs. Voor de groep.

Als het anders beter kan moet je conclusies trekken. Afkijken mag. Opstappen is geen optie. Toch?

Allereerst felicitaties. Van minister van onderwijs naar nieuwe baas bij het CDA.

Laten we hopen dat de volgende minister van onderwijs ook echt een onderwijsdier is. Niet iemand zoals u die een ministerie ‘doet’ uit oogpunt van politieke ambities. Ja sorry, mevrouw de minister. Maar ik ben licht geprikkeld.

Zoals u weet mag ik op woensdag mijn oorspronkelijke vak uitoefenen. Vanochtend trof ik bij de sterke ochtendkoffie een team dat vrolijk uit de onderwijsogen keek. : ” Heb je het al gehoord?”.

En ik maar denken dat het uw aanstaande leiderschap betrof. Neen, men had in het weekend de Catshuisstukken gelezen. Tenminste, dat deel waar uw baas van besloten heeft dat het grauw het mag lezen.

De taakstelling op passend onderwijs zou verlaagd worden met 50%.

Wie goed verder leest ziet een sigaar uit eigen onderwijsdoos. Maar het rookte tenminste weer.

Samen werkt beter, dat klinkt mooi. Keuzes voor de toekomst van Nederland, het antwoord van jouw partij op de crisis.

“Wie een antwoord….wil geven, moet meer doen dan de begroting op orde brengen.”

Je hebt mijn blogs gelezen, dat zie ik al. Goed zo, ga daar vooral mee door. De waarom vraag stellen.

Jij hebt ook een stevig waarom. Met name Benthe, die door jou met enige regelmaat wordt aangehaald, wanneer het gaat om de bezuinigingen op het passend onderwijs. Ook zij is afhankelijk van het passend onderwijs. En omdat jij van dichtbij ervaart hoe belangrijk het is voor Benthe ‘voegt het waarom voor jou een extra dimensie toe’.

Niet meteen in platte verkiezingsretoriek vervallen dus. Zoals: Bezuinigingen op het Passend onderwijs stopzetten als ik de baas word. Dan begin je weer met het wat en het hoe. En als ik verder lees in de blauwdruk voor de toekomst zoals jij die ziet, word ik toch weer professioneel droevig. Want wat is de eerste zin in het verhaal die over jouw ideeën gaat met betrekking tot onderwijs?

” Die duurzame economie komt er niet zonder investeringen in…onderwijs. Lange tijd meende ik dat de beste investering in het milieu een zonnepaneel of een windmolen was. Mis. De best best renderende euro voor het milieu is een euro investeren in onderwijs.

Toch poen, een euro voor onderwijs. Stemmen winnen in plaats van echte oplossingen aanvliegen vanuit een waarom. En dat waarom heb je. Thuis. Iedere avond dat je Benthe voorleest. Inderdaad, er komen vast drukke tijden aan voor papa Diederik. Zorg dat het uiteindelijk meer dan de moeite waard is gebleken. Start met jouw waarom Diederik.

U zult het ongetwijfeld druk hebben. De inspectie heeft haar jaarverslag gelanceerd, er wordt gesjoemeld met achterstandsgelden en een viertal organisaties lanceert een registerorganisatie voor schoolleiders. Die er overigens al is. Maar dit terzijde. Mocht u vanavond, met de voeten omhoog op de bank, toch nog wat tijd over hebben. Om u te verdiepen in wat inspectieverslagen, sjoemelen met achterstandsgelden in de praktijk nu betekent; leest u vooral verder.

Vandaag mocht ik weer les geven aan ( ik noem het vanaf vandaag ook maar een beetje) mijn groep. Een enthousiaste groep in het SBO met REC 4 diamantjes. U weet wel, REC 4. Uit het onderwijsverslag van uw inspectie.

“Alleen in het speciaal onderwijs is dit niet gelukt. Volgens het rapport gaat het vooral om cluster 4-scholen, die bedoeld zijn voor kinderen met ernstige gedrags- of psychiatrische problemen.”

Er is zelfs een themasite gelanceerd. De inspectie lanceert wat af de laatste tijd. Hier kunt u verder lezen.

Op de site is een speciale pagina gelanceerd die betrekking heeft op kwetsbare leerlingen. U weet wel, de leerlingen die passend onderwijs nodig hebben. De leerlingen die in mijn groep zitten. De leerlingen waar de inspectie over schrijft:

” Kwetsbare leerlingen krijgen te weinig ondersteuning. Ondersteuning moet meer gericht zijn op prestaties.De belangrijkste verbeterpunten zijn het afstemmen van instructie en tijd op de behoefte van de leerlingen en het didactisch handelen. Ook het meer centraal stellen van de ontwikkeling van de leerlingen, in plaats van hun zorgbehoefte, is op veel scholen wenselijk.”

Dat klinkt u vast als muziek in de oren. Opbrengstgericht werken ook in het SBO en het SO. Ieder talent benutten. U weet wel, talent. Zoals Ton, die bij mij in de groep zit. Echt een REC 4 kind, vroeger noemde je dat zmokkers. Ton, die te pas en te onpas door de klas brult en zingt, omdat hij ADHD heeft. ” En niet zo’n beetje ook, meester”, weet hij zelf.

Tijdens het buitenspelen kreeg Ton ruzie met Diederik, een nieuw kind. Net vanuit een ‘gewone’ school ‘zomaar’ op het SBO geplaatst. Dat mag straks niet meer. De hele groep kreeg het met elkaar aan de stok, kort en heftig. Zoals dat soms gaat in het BO,SBO,SO. Toen we na de pauze in de klas kwamen moesten we taal doen. De Chinezen komen er namelijk aan en alle hens aan dek om de top 5 te halen. Ton was niet te bedaren. Ik kon hem niet even een time-out geven.

De directeur viel in voor een andere groep en de intern begeleider zat ziek thuis. ” Bezuinigingen”, hoor ik dan wel eens. “Onzin” , hoor ik dan vanuit de Kamer. Nu heb ik al wel wat vaker voor de groep gestaan, dat is mijn ambacht. En had ik vandaag mijn gitaar mee, omdat we muziek op het programma hadden staan. Zingen en opbrengstgericht werken gaan volgens de inspectie niet zo goed samen. Toen ik de taalles echter met de gitaar gaf kwam Ton niet alleen tot bedaren. Hij kwam ook tot leren. En de rest van de groep ook.

Zorgen voor behoefte leidt uiteindelijk tot ontwikkeling. Inspectieverslag of niet.

Ben benieuwd welk opleidingsniveau de ouders hadden van de inspecteur die het onderwijsverslag heeft geschreven. Vast universitair geschoold, maar van de realiteit geen kaas gegeten.

“Scholen maken het verschil: hoe beter afstemming en kwaliteitszorg, des te hogere cito scores.”

De onderwijsinspectie bewijst zijn eigen gelijk maar weer eens. Hier leest u het gehele verhaal.

Leerlingen die les krijgen op scholen die serieus werk maken van afstemming, kwaliteitszorg, en zorgplannen behalen betere cito-scores dan leerlingen op scholen waar daar minder aandacht voor is.

Dat is mooi. Voor iedereen die hier in gelooft. Ik wil de oplossing die u aandraagt, opbrengstgericht werken, niet teniet doen. De oplossing is gebaseerd op solide bewijs en het antwoord dat we via de inspectie verkrijgen is heel plausibel. U begint echter nog steeds met de verkeerde vraag. Met het verkeerde motief. Dan stuurt zelfs dit juiste antwoord het onderwijs de verkeerde kant op. De juiste vraag is namelijk:

Waarom moet je de kwaliteit van het onderwijs relateren aan betere cito-scores?

Uw motief valt makkelijk te achterhalen. Dat is gebaseerd op de studiereis die Adriaan de Groot in 1958 maakte. Naar de V.S. Naar E.T.S. Educational Testing Service.

“……..a single organization devoted to educational research and assessment could make fundamental contributions to the progress of education.”

U gelooft daar nog steeds in. De vergankelijke zekerheden in het hedendaagse onderwijs probeert u nog steeds te vangen in testen, toetsen en opbrengsten. Nog meer vergankelijke zekerheden.

Met deze aanpak gaat u het verschil niet maken. Helemaal niet als straks de scores van de verplichte eindtoets gebruikt gaan worden als voorwaarde voor bekostiging. Dat geeft u greep op de uitgaven en het zegt helemaal niets, maar dan ook niets over kwaliteit van onderwijs.

Kenniswerkers raken niet geïnspireerd door uw beleid. Ze raken gedemotiveerd en dat zie ik iedere dag. Men houdt zich braaf bezig met opbrengstgericht werken omdat het moet, niet omdat ze het willen. Meer gegevens verzamelen middels een eindtoets en straks de verplichte begintoets helpt niet. De veronderstelling die het proces van opbrengst gericht werken stuurt is onjuist. Pertinent onjuist.

Ik denk dat u er goed aan doet weer eens op studiereis te gaan naar de V.S. Bezoekt u dan ook eens Diane Ravitch. Zij kan u er veel meer over vertellen. Ik wil u ook wel helpen hoor. Ik ken genoeg mensen die u er veel meer over kunnen vertellen.

Vandaag heb ik mijn oude ambacht opgepakt om Passend Onderwijs te verzorgen aan een geweldige groep 4 in het S.B.O. Voorwaar geen sinecure. Maar wel enorm leuk, enerverend en leerzaam. Voor de kinderen en voor mij.

U noemt Passend Onderwijs te pas en te onpas een uitdaging. Ik heb vandaag weer ervaren dat het begrip uitdagen in een groep met een aantal overenthousiaste kinderen andere dimensies kent. Interessant was het kwartier pauze waarbij de kinderen onder toezicht van een andere leerkracht op het plein speelden. Mij werd daar weer eens duidelijk dat het bij Passend Onderwijs vanaf het begin al fout is gegaan. U heeft namelijk een fundamenteel verkeerde vraag gesteld.

Het lijkt in alle publicaties net alsof Passend Onderwijs een zegen is voor de kinderen en de sector. Vanuit uw achtergrond redenerend kan ik dat begrijpen. Echter, de zegenrijke troost die Passend Onderwijs volgens u gaat bieden is nooit als zegen ingevoerd. De fundamentele vraag die ten grondslag ligt aan Passend Onderwijs is namelijk:

“Hoe kunnen zij ( het onderwijs) er voor gaan zorgen dat het speciaal onderwijs en het speciaal basisonderwijs voor ons (de regering) goedkoper uitgevoerd gaat worden?”

Omdat u ongetwijfeld ook managementliteratuur leest gaat u over de hoe vraag.

“Wat moeten wij doen om deze bezuinigingsronde uit te voeren?”, lag bij de besturen.

Nou, zoals u weet wordt de discussie over het antwoord op uw hoe vraag op bestuursniveau gevoerd en op werkvloerniveau gevoeld. Scheelt een letter. In de teamkamer scheelt het een een enorme berg energie. Van mensen die willen, kunnen en gaan. Maar die niet meer willen kunnen gaan voor een verandering waar de fundamentele vraag ontbreekt.

Waarom, Marja. Waarom?

“Waarom moet ik eigenlijk naar school meester Edwin?”

Zo vlak voor de Pasen, even als meester tot minister. Hoe vindt u het dat een van de meest volhardende criticasters van uw beleid, mijn blogs leest. En heel ondeugend ook wat steekwoorden van mij leent. Als u het nog niet gelezen heeft, dan kan dat hier. Perverse prikkels. Maar goed, de centrale eindtoets.

U heeft antwoord gegeven op de kamervragen en daarmee basta. Kordaat en krachtig, zoals we van u gewend zijn. Paste mooi bij mijn aanpak deze week in groep 8. En die werkte ook niet. Net zoals uw centrale eindtoets. Verplicht af te nemen bij CITO. De toetsinquisitie. Ik denk dat er ergens in Arnhem deze dagen wel een flesje wordt opengetrokken. Hoezo marktwerking. Maar kom, ik dwaal af. U niet.

U blijft halsstarrig vasthouden aan uw paradigma dat de beweging in ons onderwijs moet worden bedwongen met regels, uniformiteit, meetbaarheid en outcome. Net zoals ik de afgelopen week handelde in groep 8. En dat werkte ook niet.

Kinderen en volwassen kenniswerkers in het onderwijs worden niet uitgedaagd om hun hersens te gebruiken als je daar een raster op gaat leggen. Zoals de eindtoets. Om de Chinezen voor te blijven op weg naar de top 5 zou ik denken dat we onze hersens moeten gebruiken.

Afgelopen vrijdag kwam meester Frans mijn klas binnen, de hulpmeester. Met een zware doos in zijn handen. Van de CITO. De CITO-eindtoets. Perfect op tijd. Later dan ooit. want dan houd je ze langer in het gareel en leren ze langer door. Denkt u. Mijn oudste zoon zit in dezelfde klas als waar ik deze week les gaf. Hij mag de eindtoets gaan maken die voor hem, de school en het VO al lang niet meer van enig nut is. Hij is al ingeschreven, weet al wat zijn rol wordt in de musical en gaat binnenkort op kamp. De eindtoets is alleen van belang als beleidsinstrument. Als u het artikel van uw vrienden van de besturenraad goed leest ziet u ook dat de vrees bestaat dat het een afrekeninstrument wordt. Welnee, zegt u.

“……wat de minister betreft door de centrale eindtoets vastgesteld gaan worden aan het eind van de basisschool bekostigingsvoorwaarde zijn“.

Zalig Pasen, minister Marja.