Allereerst felicitaties. Van minister van onderwijs naar nieuwe baas bij het CDA.

Laten we hopen dat de volgende minister van onderwijs ook echt een onderwijsdier is. Niet iemand zoals u die een ministerie ‘doet’ uit oogpunt van politieke ambities. Ja sorry, mevrouw de minister. Maar ik ben licht geprikkeld.

Zoals u weet mag ik op woensdag mijn oorspronkelijke vak uitoefenen. Vanochtend trof ik bij de sterke ochtendkoffie een team dat vrolijk uit de onderwijsogen keek. : ” Heb je het al gehoord?”.

En ik maar denken dat het uw aanstaande leiderschap betrof. Neen, men had in het weekend de Catshuisstukken gelezen. Tenminste, dat deel waar uw baas van besloten heeft dat het grauw het mag lezen.

De taakstelling op passend onderwijs zou verlaagd worden met 50%.

Wie goed verder leest ziet een sigaar uit eigen onderwijsdoos. Maar het rookte tenminste weer.

Samen werkt beter, dat klinkt mooi. Keuzes voor de toekomst van Nederland, het antwoord van jouw partij op de crisis.

“Wie een antwoord….wil geven, moet meer doen dan de begroting op orde brengen.”

Je hebt mijn blogs gelezen, dat zie ik al. Goed zo, ga daar vooral mee door. De waarom vraag stellen.

Jij hebt ook een stevig waarom. Met name Benthe, die door jou met enige regelmaat wordt aangehaald, wanneer het gaat om de bezuinigingen op het passend onderwijs. Ook zij is afhankelijk van het passend onderwijs. En omdat jij van dichtbij ervaart hoe belangrijk het is voor Benthe ‘voegt het waarom voor jou een extra dimensie toe’.

Niet meteen in platte verkiezingsretoriek vervallen dus. Zoals: Bezuinigingen op het Passend onderwijs stopzetten als ik de baas word. Dan begin je weer met het wat en het hoe. En als ik verder lees in de blauwdruk voor de toekomst zoals jij die ziet, word ik toch weer professioneel droevig. Want wat is de eerste zin in het verhaal die over jouw ideeën gaat met betrekking tot onderwijs?

” Die duurzame economie komt er niet zonder investeringen in…onderwijs. Lange tijd meende ik dat de beste investering in het milieu een zonnepaneel of een windmolen was. Mis. De best best renderende euro voor het milieu is een euro investeren in onderwijs.

Toch poen, een euro voor onderwijs. Stemmen winnen in plaats van echte oplossingen aanvliegen vanuit een waarom. En dat waarom heb je. Thuis. Iedere avond dat je Benthe voorleest. Inderdaad, er komen vast drukke tijden aan voor papa Diederik. Zorg dat het uiteindelijk meer dan de moeite waard is gebleken. Start met jouw waarom Diederik.

“Scholen maken het verschil: hoe beter afstemming en kwaliteitszorg, des te hogere cito scores.”

De onderwijsinspectie bewijst zijn eigen gelijk maar weer eens. Hier leest u het gehele verhaal.

Leerlingen die les krijgen op scholen die serieus werk maken van afstemming, kwaliteitszorg, en zorgplannen behalen betere cito-scores dan leerlingen op scholen waar daar minder aandacht voor is.

Dat is mooi. Voor iedereen die hier in gelooft. Ik wil de oplossing die u aandraagt, opbrengstgericht werken, niet teniet doen. De oplossing is gebaseerd op solide bewijs en het antwoord dat we via de inspectie verkrijgen is heel plausibel. U begint echter nog steeds met de verkeerde vraag. Met het verkeerde motief. Dan stuurt zelfs dit juiste antwoord het onderwijs de verkeerde kant op. De juiste vraag is namelijk:

Waarom moet je de kwaliteit van het onderwijs relateren aan betere cito-scores?

Uw motief valt makkelijk te achterhalen. Dat is gebaseerd op de studiereis die Adriaan de Groot in 1958 maakte. Naar de V.S. Naar E.T.S. Educational Testing Service.

“……..a single organization devoted to educational research and assessment could make fundamental contributions to the progress of education.”

U gelooft daar nog steeds in. De vergankelijke zekerheden in het hedendaagse onderwijs probeert u nog steeds te vangen in testen, toetsen en opbrengsten. Nog meer vergankelijke zekerheden.

Met deze aanpak gaat u het verschil niet maken. Helemaal niet als straks de scores van de verplichte eindtoets gebruikt gaan worden als voorwaarde voor bekostiging. Dat geeft u greep op de uitgaven en het zegt helemaal niets, maar dan ook niets over kwaliteit van onderwijs.

Kenniswerkers raken niet geïnspireerd door uw beleid. Ze raken gedemotiveerd en dat zie ik iedere dag. Men houdt zich braaf bezig met opbrengstgericht werken omdat het moet, niet omdat ze het willen. Meer gegevens verzamelen middels een eindtoets en straks de verplichte begintoets helpt niet. De veronderstelling die het proces van opbrengst gericht werken stuurt is onjuist. Pertinent onjuist.

Ik denk dat u er goed aan doet weer eens op studiereis te gaan naar de V.S. Bezoekt u dan ook eens Diane Ravitch. Zij kan u er veel meer over vertellen. Ik wil u ook wel helpen hoor. Ik ken genoeg mensen die u er veel meer over kunnen vertellen.

Vandaag heb ik mijn oude ambacht opgepakt om Passend Onderwijs te verzorgen aan een geweldige groep 4 in het S.B.O. Voorwaar geen sinecure. Maar wel enorm leuk, enerverend en leerzaam. Voor de kinderen en voor mij.

U noemt Passend Onderwijs te pas en te onpas een uitdaging. Ik heb vandaag weer ervaren dat het begrip uitdagen in een groep met een aantal overenthousiaste kinderen andere dimensies kent. Interessant was het kwartier pauze waarbij de kinderen onder toezicht van een andere leerkracht op het plein speelden. Mij werd daar weer eens duidelijk dat het bij Passend Onderwijs vanaf het begin al fout is gegaan. U heeft namelijk een fundamenteel verkeerde vraag gesteld.

Het lijkt in alle publicaties net alsof Passend Onderwijs een zegen is voor de kinderen en de sector. Vanuit uw achtergrond redenerend kan ik dat begrijpen. Echter, de zegenrijke troost die Passend Onderwijs volgens u gaat bieden is nooit als zegen ingevoerd. De fundamentele vraag die ten grondslag ligt aan Passend Onderwijs is namelijk:

“Hoe kunnen zij ( het onderwijs) er voor gaan zorgen dat het speciaal onderwijs en het speciaal basisonderwijs voor ons (de regering) goedkoper uitgevoerd gaat worden?”

Omdat u ongetwijfeld ook managementliteratuur leest gaat u over de hoe vraag.

“Wat moeten wij doen om deze bezuinigingsronde uit te voeren?”, lag bij de besturen.

Nou, zoals u weet wordt de discussie over het antwoord op uw hoe vraag op bestuursniveau gevoerd en op werkvloerniveau gevoeld. Scheelt een letter. In de teamkamer scheelt het een een enorme berg energie. Van mensen die willen, kunnen en gaan. Maar die niet meer willen kunnen gaan voor een verandering waar de fundamentele vraag ontbreekt.

Waarom, Marja. Waarom?

“Waarom moet ik eigenlijk naar school meester Edwin?”

Zo vlak voor de Pasen, even als meester tot minister. Hoe vindt u het dat een van de meest volhardende criticasters van uw beleid, mijn blogs leest. En heel ondeugend ook wat steekwoorden van mij leent. Als u het nog niet gelezen heeft, dan kan dat hier. Perverse prikkels. Maar goed, de centrale eindtoets.

U heeft antwoord gegeven op de kamervragen en daarmee basta. Kordaat en krachtig, zoals we van u gewend zijn. Paste mooi bij mijn aanpak deze week in groep 8. En die werkte ook niet. Net zoals uw centrale eindtoets. Verplicht af te nemen bij CITO. De toetsinquisitie. Ik denk dat er ergens in Arnhem deze dagen wel een flesje wordt opengetrokken. Hoezo marktwerking. Maar kom, ik dwaal af. U niet.

U blijft halsstarrig vasthouden aan uw paradigma dat de beweging in ons onderwijs moet worden bedwongen met regels, uniformiteit, meetbaarheid en outcome. Net zoals ik de afgelopen week handelde in groep 8. En dat werkte ook niet.

Kinderen en volwassen kenniswerkers in het onderwijs worden niet uitgedaagd om hun hersens te gebruiken als je daar een raster op gaat leggen. Zoals de eindtoets. Om de Chinezen voor te blijven op weg naar de top 5 zou ik denken dat we onze hersens moeten gebruiken.

Afgelopen vrijdag kwam meester Frans mijn klas binnen, de hulpmeester. Met een zware doos in zijn handen. Van de CITO. De CITO-eindtoets. Perfect op tijd. Later dan ooit. want dan houd je ze langer in het gareel en leren ze langer door. Denkt u. Mijn oudste zoon zit in dezelfde klas als waar ik deze week les gaf. Hij mag de eindtoets gaan maken die voor hem, de school en het VO al lang niet meer van enig nut is. Hij is al ingeschreven, weet al wat zijn rol wordt in de musical en gaat binnenkort op kamp. De eindtoets is alleen van belang als beleidsinstrument. Als u het artikel van uw vrienden van de besturenraad goed leest ziet u ook dat de vrees bestaat dat het een afrekeninstrument wordt. Welnee, zegt u.

“……wat de minister betreft door de centrale eindtoets vastgesteld gaan worden aan het eind van de basisschool bekostigingsvoorwaarde zijn“.

Zalig Pasen, minister Marja.

De kruitdampen rondom het Catshuisoverleg zijn allang opgelost in de lentekriebels rondom ondernemende scholieren. Twee miljoen stelt u beschikbaar voor scholieren die een speciaal ondernemersprogramma willen volgen, naast hun reguliere vakken. U steekt het geld in acht verkozen scholen. Geweldig. Investeren in acht scholen voor € 2.000.000 en korten op ? scholen voor € 300.000.000. Dat is nog eens ondernemen. Hier meer lezen.

Maar daar wilde ik u niet mee verblijden. Neen, ik zou u zo nu en dan kond doen van mijn ervaringen op de vloer. Deze week mag ik een geweldige groep 8 onderwijzen. Vanaf volgende week zal ik u iedere week helpen bij uw paradigmashift als het gaat om Passend Onderwijs. Wat het nu betekent voor de professionals op de vloer dat de kaasschaaf gehanteerd is. Niet zeuren, ik laat het gebeuren. Maar nu het reguliere onderwijs.

Een mooie tip voor de komende kaasschaafronde: schaf per direct alle papieren methodes af. Ik heb mij de afgelopen week verbaasd over de hoeveelheid papier die gloednieuwe methodes nog verbruiken. Werkdruk verhogend en zonde van het milieu. Uiteraard zult u zeggen dat u niet kunt en wilt ingrijpen als het gaat om marktwerking in het onderwijs. Maar doneer iedere school een aaipet per kind. Kost een appel, maar u bent een ei als u het niet doet.

Daarnaast, echt waar, het is absoluut waar. U gelooft het niet. Maar je hebt goede onderwijzers, hele goede onderwijzers en andere onderwijzers. Ik kom geen onderwijzers tegen die de boel expres verpesten.

Alstublieft, investeer de komende jaren alleen nog maar in de kwaliteit van onderwijzers. Of ze nu op een Vrije school, een Steve Jobs school, een reguliere school of het Marja van Bijsterveldt college voor ZHP ( zeer hardnekkige onderwijsparadigma’s) werken. Een goede juf of meester maakt het verschil als het gaat over goed of slecht onderwijs. De rest is bijzaak. Ik ook.

Ik weet het. Dat is niet eenvoudig, wel makkelijk. Zoals de stoelendans van juf Judith in groep 5. En dat werkte ook. Ik blijf u wel helpen.

Ik ben begonnen en u mag door naar de volgende ronde. Het overleg in het Catshuis wordt, werd, hervat en u kunt met een gerust onderwijshart een glaasje nuttigen vanavond. Bij de piepers. Dan doe ik dat ook.

Vandaag ben ik voor het eerst sinds lang mijn ambacht weer uit gaan oefenen. Toegevoegde waarde op de werkvloer. En ik moet u zeggen, sinds de laatste keer voor de groep is er wel wat veranderd. Daar waar ik met de wandkaarten van Isings de Lama’s nadeed, kan ik nu met het digibord aan de slag. Geweldig. Nieuwsbegrip, wie heeft er nog een methode nodig, in combinatie met Joetjoep en Koekel.

Na twee uur met de pubers aan de bak nog even napraten met de baas. Hoe het was, voelde en ging. Een baas met hart voor de zaak. Die een meester! ( uitstervend ras schijnt het) zo maar in zijn schoolschoot geworpen kreeg. Om voor een groep 8 te gaan staan, te vervangen. Want ondanks dat er door uw beleid zesduizend uit moeten gaan is er geen invaller meer te vinden.  En daar kreeg ik wel schele hoofdpijn van.

Niet van de hernieuwde kennismaking met de dynamiek die twintig pubers genereren. Niet van de slechte automatenkoffie. Niet van de methodes waar je van in slaap valt. Maar wel van het feit dat het klaarblijkelijk niet makkelijk te regelen is om een tijdelijke meester aan de slag te laten gaan. Vervangingsfonds, eigen risicodrager, precedentwerking, salarisschaal.

Heeft u het telefoonnummer van de bureaucratiesheriff voor mij? Maar wat was het leuk. Goed voorbeeld doet goed volgen. Alle externen voor de klas?

” Ik kom uit een ondernemersgezin.”

” Ik was een ongedurig kind en te onrustig om helemaal voor school en leren te gaan.”

Als ik dat lees word ik vrolijk. Als er nu een eigenschap nodig is om de lat hoger te leggen om de Chinezen achter ons te houden, dan is het wel ondernemerschap. Dat mag best wat druistig en naast de gebaande paden. Ergens onderweg, tussen ondersteek en politiek is het echter vreselijk mis gegaan met Marja. Ze wil, nu Passend Onderwijs op een oor na gevild is, scholen die het uitstekend doen gaan stempelen.

Excellente scholen. De tekst van de brief leest u hier.

Beste Marja van Bijsterveldt. Diep in uw onderwijshart snapt u het, moet u het snappen. Ondernemend als u schijnt te zijn. Kenniswerkers worden niet gestimuleerd om ondernemend, innoverend bezig te zijn met de prikkels die u ze toedient.

Door de categorie van excellente scholen toe te voegen zullen er ook vanuit de inspectiesystematiek meer prikkels zijn voor scholen om het beste uit de leerlingen te halen.

Nee Marja, zo werkt het niet. Zo gaat het ook nooit werken. Prikkels? Perverse prikkels. Maar wie het artikel in het refdag had uitgelezen had dit al kunnen weten. U zegt het zelf.

” Protestanten hebben een resultaatsverplichting.”

Inderdaad. En het resultaat van uw inspanning wordt langzaam zichtbaar. Weinig excellent.

Er is grote behoefte aan inspirerende verhalen van politici, waarin ze een vergezicht durven te scheppen. ‘In deze sombere economische tijd is hoop een veel waardevoller goed dan we ons soms in alle nuchterheid beseffen’, stelt vk-columnist Johan Fretz.

Lees verder

Waar Bor de Wolf van de VVD gisteren in de media sprak van ‘platte demagogische vakbondsnonsens’, waren de juffen bij onze kinderen op school vooral gesloopt na een dagje Arena. Het was nog niet eerder voorgekomen dat alle aanwezigen in de Amsterdamse voetbaltempel van begin tot eindsignaal geluid maakten en enthousiast waren. En daar hield het dan ook wel mee op.

“Bezie het maar van de kant van 50.000 gepassioneerde leerkrachten. Zij hebben laten zien waar zij voor staan gisteren“, antwoordde een goede vriend van mij. Directeur van een S.O. school. Was bij Hart van Nederland te zien. Ingeklemd tussen een item over ouders die naar de ballenbak bij Ikea gingen, omdat de school dicht was.

Inderdaad, de leerkrachten die er fysiek waren hebben laten zien dat het hen aan het hart gaat. De politiek liet zien dat het hen vooral om hard gaat. En dat is niet nieuw. Wat mij verbaasd heeft, verdrietig maakt en ergert is dat het mij volstrekt onduidelijk blijft waarom Marja bezuinigt over de rug van kwetsbare kinderen heen. Wat Ton Elias ook toetert, kostenbesparing ten koste van een kwetsbare groep kinderen. Wat mij verbaasd heeft, stoort en ergert is dat de vakbonden nu inbrengen dat de prestatiebeloning maar afgeschaft moet worden. Ik kan iets gemist hebben, maar toen de plannen voor prestatiebeloning werden aangekondigd heb ik de vakbonden niet gehoord.

Interessant wordt hoe het veld nu verder gaat. Hoe de politiek verder gaat wordt deze weken besloten aan de overlegtafel. Nog meer snijden, ook in het onderwijs. Maar wat gaan de juffen en meesters nu doen. Oogjes dicht? Snaveltjes toe?

Marja van Bijsterveldt slaapt in haar paradigma van de maakbare onderwijswerkelijkheid lekker verder.

” Ze belooft te zullen ingrijpen als straks blijkt dat het niet goed gaat met de extra hulp aan leerlingen met een beperking.”

Hatsikidee!