Hoofdstuk 3 heeft als subtitel: Over de politieke context. De inmiddels uit de hand gelopen kredietcrisis vestigt de aandacht op de politieke context waarin de intensieve menshouderij gedijt. In hoofdstuk 3 gaat het over de verantwoordelijkheid van de overheid voor de zorgsector, de openbare nutsvoorzieningen en het onderwijs. Dat zijn sectoren die – omdat ze de verbindingen tussen de mensen in de samenleving regelen – iets zeggen over ons beschavingsniveau. Het is niet ondenkbeeldig dat we daar in de toekomst ook de (spaar-)banksector toe rekenen. Die omslag komt aan bod in de column ‘Kapitalisme’, waar we de Rijnlandse en de Angelsaksische aanpak vergelijken. Het verhaal ‘Hoe doet men zaken?’ biedt ten slotte een analogie van de kredietcrisis
-
Groter is niet altijd slechter
1 reactie -
Marktsimplisme overheid: verwarren efficientie & winstgevendheid
1 reactie -
Tjeenk Willink weer op dreef
1 reactie -
Marktwerking blokkeert doelmatige zorg
9 reacties -
Maak einde aan het wij/zij perspectief (Cohen)
1 reactie -
Melkveehouderij in 30 jaar niks opgeschoten
Reageren? -
Antibiotica veeteelt eindelijk ter discussie
Reageren? -
Rijnlands handboek
Reageren? -
Is ons parlement een tribune of een podium voor debat?
Reageren? -
Amsterdam huilt, waar het eens heeft gelachen.
1 reactie