Hoofdstuk 3 heeft als subtitel: Over de politieke context. De inmiddels uit de hand gelopen kredietcrisis vestigt de aandacht op de politieke context waarin de intensieve menshouderij gedijt. In hoofdstuk 3 gaat het over de verantwoordelijkheid van de overheid voor de zorgsector, de openbare nutsvoorzieningen en het onderwijs. Dat zijn sectoren die – omdat ze de verbindingen tussen de mensen in de samenleving regelen – iets zeggen over ons beschavingsniveau. Het is niet ondenkbeeldig dat we daar in de toekomst ook de (spaar-)banksector toe rekenen. Die omslag komt aan bod in de column ‘Kapitalisme’, waar we de Rijnlandse en de Angelsaksische aanpak vergelijken. Het verhaal ‘Hoe doet men zaken?’ biedt ten slotte een analogie van de kredietcrisis
-
Het financieel regime: over de gevolgen van een moderne dwaalleer
1 reactie -
Het paard achter de wagen spannen
Reageren? -
vakmanschap is meesterschap
1 reactie -
Waarom Balkenende wel de telefoon moet pakken (en snel)
1 reactie -
Nout Wellink kan nu echt aan de bak!
1 reactie -
Wellink symbool van oude jongens toezicht
Reageren? -
Postbodes mogelijk overcompleet
1 reactie -
Laat God jou maar helpen, wij houden niet van linkse hobby’s
1 reactie -
Groter is niet altijd slechter
1 reactie -
Relaxte kindhouderij
1 reactie
