De Volkskrant schreef hierover:  ‘Een schande, vindt regisseur Charles Ferguson dat de gevangenissen niet vol zitten met Wall Street-bankiers. Met ‘Inside Job’ legt hij de graai-cultuur en het machtsmisbruik genadeloos bloot. Kan het, de wereld veranderen met een documentaire?”

Indrukwekkende film

Inside Job is een indrukwekkende Oscar winnende film, en niet alleen vanwege de overtuiging waarmee Ferguson zijn boodschap brengt. Het is vooral knap hoe hij erin slaagt de complexe materie rondom deregulering, roofleningen, derivaten, bonussen en andere financiële instrumenten die een rol speelden in de crisis duidelijk uit te leggen. In een heldere, eenvoudige stijl – met vooral heel veel interviews – zet de documentaire de oorzaken van de kredietcrisis uiteen. Lees verder …

Bekijk de trailer:

Hier een review

]]> http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/07/inside-job-docu-laat-falen-financieel-systeem-zien/feed/ 0 http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/06/persbericht-vo-raadleerlingen-slechter-af-door-werkwijze-onderwijsinspectie/ http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/06/persbericht-vo-raadleerlingen-slechter-af-door-werkwijze-onderwijsinspectie/#comments Tue, 21 Jun 2011 10:18:01 +0000 Jaap http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/?p=3122 Utrecht, 15 juni 2011 – Door de werkwijze van de Onderwijsinspectie zijn leerlingen in het voortgezet onderwijs slechter af. Het huidige systeem van toezicht ontmoedigt scholen om leerlingen kansen te bieden, werkt risicomijdend gedrag in de hand en belemmert scholen om leerlingen onderwijs op maat te geven. Dit zeggen scholen in een ledenpeiling van de VO-raad.

84% van de scholen stelt dat het systeem van toezicht hen ontmoedigt om leerlingen kansen te geven. Door de eenzijdige focus van de Inspectie op opbrengsten en het gebrek aan aandacht voor de verklaring achter de cijfers en de verschillen tussen scholen, worden scholen onterecht negatief beoordeeld. Scholen die leerlingen kansen geven op een hoger niveau worden afgerekend op lagere examencijfers, zonder dat wordt meegenomen dat meer leerlingen een hoger diploma halen. Andere scholen krijgen een slechte beoordeling omdat de cognitieve prestaties achter blijven, zonder dat rekening gehouden wordt met het grote aandeel zorgleerlingen op de school.

Voorzitter van de VO-raad, Sjoerd Slagter:. Het lijkt wel alsof je als school alleen en per definitie kwaliteit levert als je hoog scoort op slagingspercentages en examencijfers. Natuurlijk moet het bieden van kansen gepaard gaan met sturen op kwaliteit maar met deze smalle interpretatie van kwaliteit doe je geen recht aan verschillen tussen scholen en hun leerlingpopulatie. Niet alleen schetst de Inspectie hiermee een onjuist beeld van de kwaliteit van scholen, erger is dat ze door haar werkwijze scholen zelfs belemmert om het beste uit elke leerling te halen. Het is de wereld op zijn kop.”

Scholen waarschuwen dat het systeem van toezicht ten koste gaat van maatwerk in het onderwijs. Doordat de Inspectie steeds strikter werkt vanuit procedures en regels, worden scholen in een keurslijf gedwongen. Met name de regelgeving rondom ‘Onderwijstijd’, die voorschrijft hoeveel uur scholen moeten lesgeven en aan welke vakken ze die tijd moeten besteden, stuit op veel weerstand. Een ruime meerderheid (59%) van de scholen zegt dat deze regelgeving ertoe leidt dat ze leerlingen minder maatwerk kunnen bieden.

Sjoerd Slagter: “Scholen willen recht doen aan verschillen tussen leerlingen en moeten daarvoor kunnen differentiëren. De een is goed in wiskunde; dat talent wil je benutten door die leerling extra uit te dagen. De ander heeft juist wat extra lessen wiskunde nodig. Handhaving van rigide wetgeving die in detail voorschrijft hoe elke school zijn onderwijs vorm moet geven, beperkt de mogelijkheden voor maatwerk teveel en gaat uiteindelijk ten koste van de talentonwikkeling van leerlingen.”

De VO-raad heeft zijn zorgen kenbaar gemaakt aan de Tweede Kamer die morgen spreekt over de Wet op het Onderwijstoezicht en de rol van de Inspectie. De VO-raad pleit voor een bredere definitie van onderwijskwaliteit die recht doet aan de context van de school en scholen beoordeelt op basis van hun toegevoegde waarde. Sjoerd Slagter: “Dit systeem gaat ten koste van leerlingen en hun toekomst en daarom luiden wij de noodklok. Ik roep de politiek op om de belemmeringen die door de werkwijze van de Inspectie en door onwerkbare regelgeving veroorzaakt worden, weg te nemen.”

Blindegeleidehonden kunnen het: sturen & loslaten.
Wanneer moet je naar het baasje luisteren en wanneer moet je het baasje beschermen tegen een al te doldrieste actie? Judgement heet dat: het hebben van oordeelsvermogen. Niet iedere hond heeft dat vermogen. Maar als we het een hond kunnen leren…!
Managers, de baasjes, zijn ook vaak blind. Professionals, de honden, staan aan ‘the edge’ (de rand, De Limes) in de echte tijd (realitijd) en kennen beter dan wie ook de weg te gaan. Maar vaak houden ze hun mond/bek maar. Ben jij nog Kritische Succes Actor of heb je ook last van aangeleerde hulpeloosheid?

Vooral het gegniffel aan het begin van Jaap zijn verhaal sprak boekdelen. Als de inleider braaf meldt dat Jaap auteur is van bijwelkereorganisatiewerkjij? lachen de aanwezigen in hun vuistje. Om daarna wellicht in slaap te vallen. Want geluisterd hebben ze blijkbaar niet. En dan krijg je dit.  Blindegeleidehonden kunnen het, managers niet. Zijn er ook honden voor doven en slechthorenden?

Van deze indrukwekkende documentaire zijn betrekkelijk weinig beelden te vinden op YouTube, het auteursrecht is weer eens buitengewoon goed afgeschermd. Overigens staan er ook ‘prachtige’ fotoseries van deze stad op Internet.

• de trailer van de documentaire van het Detroit wat je nog nooit zag;
• en de fotoserie van Time.

De stad van Motown waar je niet meer wilt wezen. Is het glas misschien toch half vol? Ja, zeker. Er zijn geen files meer in deze warzone. Ik vond ook nog een ander filmpje van iemand die liever naar de mooie dingen van Detroit kijkt: het is niet allemaal kommer en kwel. Het is per slot van rekening Pasen.

Op deze school lopen ‘ze allemaal door elkaar lopen’. Dat hoort bij de filosofie. Op Wittering.nl werken ze niet met de traditionele groepen, maar met zogenaamde units. Kinderen van 4-6 jaar, van 7-9 jaar en van 10-12 jaar zitten bij elkaar in een unit. Concreet betekent het dat in unit II momenteel 84 kinderen zitten. Die worden begeleid door twee regisseurs (!), een mentor, een begeleider en een vakdocent muziek of kunst.

Op 15 maart a.s. willen we daar een dagje naar toe met PO-ers.
Aanmelden? Klik hier

De drie units zitten half boven en half naast elkaar in het gebouw, dat door het split level en een galerij in het midden een open karakter heeft. De ruimte waarin de leerlingen per unit ’scharrelen’ is veel groter dan een regulier klaslokaal, maar door de vele kleine thematische werkhoekjes oogt de ruimte toch intiem (klein binnen groot). Instructie krijgen de leerlingen van unit III bijvoorbeeld in een hoekje van banken met een grote tafel in het midden, die doet denken aan een Amerikaanse snackbar uit de jaren ‘50. De ‘poppenhoek’ uit de kleuterklas is opgewaardeerd tot een aparte ruimte voor ‘rollenspellen’. Ook heeft elke unit een eigen atelier en Eureka-ruimte voor techniekonderwijs. In zo’n ruimte begint de dag voor de kids. Niet met z’n 84-en tegelijk, want een unit is weer verdeeld in vier basisgroepen, die steeds door een andere volwassene wordt begeleid.

Kinderen leren het best, wanneer de dingen verband met elkaar hebben (!) Vanuit die gedachte wordt  gewerkt met thematisch onderwijs; kernconcepten genoemd. Bij het kernconcept ‘voortplanting’ bijvoorbeeld kweken de jongste kinderen boontjes op en de oudsten leren het verschil tussen geslachtelijke en ongeslachtelijke voortplanting. Daarnaast wordt er ook ‘gewoon’ reken- en taalles gegeven. Werkwoordvervoegingen of tafels in het thema verwerken; dat vinden ze daar te gekunsteld. Van kinderen wordt op Wittering.nl al jong veel zelfstandigheid verwacht. De kinderen mogen zelf bepalen wanneer ze hun fruit of boterhammetjes gaan eten in de met parasols verfraaide ‘restaurantjes’ in het midden van de ruimte en zelf bepalen wanneer ze buiten gaan spelen. Na een melding bij een begeleider kan dat in principe, tenzij de begeleider weet dat het kind die vrijheid niet helemaal aan kan. Op Wittering.nl zeggen ze dan dat de kinderen veel autonomie hebben. Dat wil niet zeggen dat de kinderen losbandig worden van al die vrijheid. Deze school ziet opvoeden juist wel als een kerntaak van de school en daarover is nauw contact met de ouders. Waarden en normen worden hier ouderwets belangrijk gevonden.

Op een conferentie over Wittering.nl, vlak voor de meivakantie vorig jaar: “Dit is wel mijn finest hour.” De woorden komen van Luc Stevens, directeur van het NIVOZ (Nederlands Instituut voor Onderwijs & Opvoedingszaken) en voormalig professor aan de Universiteit Utrecht, bekend van zijn pleidooi voor adaptief onderwijs. “Het is echt prachtig om hier mijn ideeën in de praktijk te zien. En feitelijk doen de kinderen het werk. Toen ik hier vanochtend rondkeek, zag ik dat de volwassenen eigenlijk niks deden. Ja, als er af en toe een kind naar hen toe kwam. Ze waren echt bezig met begeleiden, ondersteunen en timen.” Professor Rob Martens van de Open Universiteit zag dezelfde ochtend veel van zijn ideeën over intrinsieke motivatie bewaarheid. “Vaak wordt geredeneerd vanuit extrinsieke motivatie: je doet het omdat het moet. Maar je bereikt meer met een intrinsieke motivatie van een leerling. En daarvoor is vertrouwen nodig. Leren loslaten dus.

We gaan met een groepje mensen uit het PO-onderwijs daar eens kijken hoe het er echt aan toe gaat, wie wil mee naar deze unieke scharrelschool? Is dit de school van de toekomst? Zou maar zo kunnen. Overal internet, is dit de school die kinderen van en voor deze eeuw opleidt met de hulpmiddelen (iPad) van deze eeuw? Eurakeruimtes, een danstheater, een restaurant en een atelier. Kinderen zijn niet maakbaar, maar wel ontwikkelbaar, ga uit van het individueel kind. Scharrelen is zelfstandig je voer zoeken en individueel hulp krijgen als het even niet lukt. Onderwijs ging toch over talentontwikkeling????

De essentie is dat de 30.000 huisartsen de macht krijgen binnen de Engelse NHS, omdat zij het dichtst bij de patiënt zitten. Nu wordt het budget, 130 miljard euro, verdeeld door topambtenaren en zorgmanagers die onder directe controle van het ministerie staan.

Binnen twee jaar worden die bestuurslagen grotendeels weggesneden, en mogen de huisartsen bepalen hoe 80 miljard pond wordt uitgegeven. De GP’s (general practitioners = huisartsen) dienen zich te verenigen in consortia die zorg inkopen. Dat kunnen ze doen bij NHS-ziekenhuizen, maar ook bij privéklinieken.

Een boeiend model, niet zorgverzekeraars zoals in Amerika en Nederland kopen de zorg in maar de huisartsen. En in de kern Rijnlands: de 1e lijn (frontoffice) stuurt de 2e lijn (backoffice) aan. Gelukkig een ander model dan tot dusver gebruikelijk en dat biedt in ieder geval perspectief op meer diversiteit. Ervaring leert bovendien dat als de 1e lijn echte practionars zijn (mooi woord trouwens) het goedkoper wordt omdat ze wel inhoudelijk weten wat ze inkopen.

Kijk even naar onderstaand filmpje uit Sicko over het ontstaan van de NHS, een mooi stukje, ….
.

]]> http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/01/marktwerking-in-de-engelse-zorg-opkomst/feed/ 1 http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/01/de-ondergang-van-het-amerikaanse-rijk/ http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/01/de-ondergang-van-het-amerikaanse-rijk/#comments Thu, 20 Jan 2011 07:27:01 +0000 Jaap http://bijwelkereorganisatiewerkjij.nl/2011/01/de-ondergang-van-het-amerikaanse-rijk/ Het is wel vaker gebeurd in de geschiedenis dat ‘een Rijk’ in elkaar stortte. Het Amerikaanse Rijk moeten we in dit geval bijna letterlijk en figuurlijk nemen: Wall Street tot erg zijn best om de boel naar het verval te helpen. Europa blijf uit de buurt! Een mooi verhaal in de De Pers van 19 januari 2011.

Zestig jaar lang was Europa militair en economisch nauw verbonden met de Verenigde Staten. Die verbintenis heeft haar tijd gehad. Europa moet de VS loslaten. Het liefst zo snel mogelijk. Toen Winston Churchill in 1941 de Amerikaanse president Roosevelt ontmoette, om Amerikaanse steun te vragen in de strijd tegen Hitler-Duitsland, zou hij tegen Roosevelt hebben gezegd: ‘Give us the tools and we’ll finish the job.’ En dat is wat Roosevelt deed. Washington redde het failliete Groot-Brittannië en de VS werden ‘het arsenaal van de democratie’.

Klik door naar de website van DePers

Maar dit staat er in ‘de vertrouwelijke notitie’ van de minister (VVD) volgens het NRC: ‘Gezien „de majeure impact” en „risico’s” van verdere liberalisering zet Schippers nu echter „een tijdelijke stap terug in termen van concurrentie”. Het „risico” van doorgaan met liberalisering is een voortdurende groei van de overheidsuitgaven aan gezondheidszorg.

De marktwerking in de zorg is al langer een punt van aandacht. We gaan in ons land nu in 2011 het 6e jaar. De film Sicko verscheen in 2007 en wordt steevast door insiders in de zorg neergezet als ‘overdreven’. In Amerika is dit systeem, wat wij nu ook hebben, door President Nixon al in 1971 ingevoerd en het kent daarom vanzelfsprekend al meer uitwassen. Maar exact dezelfde problemen als in Amerika worden nu na een jaar of vijf toch ook voorzichtig zichtbaar. Zwakke signalen zijn zichtbaar: de uitgelekte, vertrouwelijk notitie van Minister Schippers, het onderzoek van het CPB in september 2010 (geen betere zorg door concurrentie) en de Radar-uitzending van 6 december 2010 gaf daar ook al een inkijkje in.

Dit onderstaande is van de website van Radar

De zorgverzekeraars krijgen steeds meer macht. Radar kreeg afgelopen tijd veel vragen en klachten van mensen die de zorg die ze nodig hebben niet volledig vergoed kregen of een behandeling niet bij de vertrouwde arts konden ondergaan. Wat is hiervan de oorzaak? En hoe vermijd je deze valkuilen?

Probleem
Zo kunnen verzekeraars in toenemende mate bepalen welke zorg u waar kunt ondergaan (zoals in Amerika). Dit doen ze door met zorgaanbieders contracten af te sluiten. Ze willen dus dat uw zorg wordt afgenomen bij gecontracteerde zorgverleners waarbij ze geen rekening houden met de wensen van de klant. Zo moet een vrouw uit Venlo met haar dochtertje van tien maanden voor behandeling naar het ziekenhuis in Den Helder, in plaats van naar hun vertrouwde arts in het ziekenhuis dichtbij huis. Gelukkig is dit te voorkomen door de juiste verzekering te kiezen met het juiste pakket (zoals in Amerika).

Keuze
Bij het kiezen van een zorgverzekering is er een aantal mogelijkheden. Zo kunt u alleen een basisverzekering nemen, of juist een uitgebreid aanvullend pakket. Ook kunt kiezen tussen een natura- of een restitutiepolis. Ontevreden over uw zorgverzekering? U kunt nog overstappen! Zeg voor 1 januari uw oude zorgverzekering op en zorg dat u voor 1 februari een nieuwe heeft. Let op: zeg nooit op voordat u zeker weet dat uw aanvraag voor de nieuwe verzekering is goedgekeurd. Kijk op sites als www.independer.nl, www.zorgkiezer.nl, www.verzekeringssite.nl of www.consumentenbond.nl voor informatie. Hier kunt u ook vergelijkingen maken.

• Klik door naar de aflevering van Radar op 6 december 2010
• Of klik naar het artikel in het NRC: Minister wil minder marktwerking in de zorg (van 3 januari 2011)
• Of het CPB-rapport van 9 september 2010

Mijn vraag aan jullie is tweeledig:

• Hebben al meer mensen (jullie) merkwaardige ervaringen met zorgverzekeraars die in het verlengde liggen van de film Sicko;
• En wat is nu eigenlijk marktwerking in de zorg? Dat de zorgverzekeraar mij voorschrijft naar wie ik moet? Het ging toch ook over vrij keuzes voor de consument?

NB: de titel van deze blog is gejat van een poster van Loesje

Stel, u bent ook nog ondernemer. Dat kan. Weliswaar zijn er allerlei parasitaire bureaucratieën die meesnoepen – en ja, daar wordt u zelf soms ook wel een beetje ziek van – maar toch, u bent niet voor niks ondernemer. Linksom of rechtsom, u gaat ervoor zorgen dat uw inkomsten op peil blijven. Liefst nog een beetje groeien. Nu ga ik u vertellen – voor zover u dat nog niet in uw eigen spreekkamer ontdekt had – dat er nog een gigantische groeimarkt is. Eentje die u nog kinderlijk eenvoudig kunt helpen groeien ook. Gewoon met een potlood.

Waar het me om gaat, is hoe wij omgaan met organisaties aan het eind van hun levenscyclus. Daar komen er steeds meer van in dit postindustriële tijdperk. We zijn immers het kennistijdperk binnengegleden. Daar zijn minder en bovendien andere organisaties bij nodig. Binnenkort kent Nederland bijvoorbeeld twee miljoen zelfstandigen zonder personeel.

Dus moeten wij onze bestaande structuren afbouwen. Veel productiebedrijven verdwijnen. En daarmee de vitale infrastructuur waarvan we ooit vonden dat die in handen van de gemeenschap moest blijven.

Neem de post. We e-mailen tegenwoordig. Daardoor komt er steeds minder post. Aan de andere kant winkelen we op het web. Dan komen er meer pakjes. Zou je denken: laat die postbodes dan die pakjes bezorgen. Maar nee, we bedenken dat we de postmarkt vrijgeven, zodat die postbodes niet automatisch ook de pakjes mogen bezorgen. Bovendien krijgen ze er ook nog eens concurrenten bij die het voor een fractie van hun salaris doen. En of dat allemaal nog niet erg genoeg is, confronteren we de eerzame postbode met managementrationaliteit. Dat betekent dat zijn vak wordt uitgehold en wordt gereduceerd tot een taak: post bezorgen. Het ergste wat je mensen kunt aandoen: saai en eentonig werk. Rondjes rond de kerk. Daar worden ze ziek van. En kijk: daar is die groeimarkt waarover ik het had.

Als u vindt dat ik cynisch ben, moet u de open brief van directievoorzitter Harry Koorstra van TNT Post lezen die hij stuurde aan het personeel en aan ons krantenlezers (op afteldatum 12-11-10). Hij gebruikt iets andere woorden, maar ze komen op hetzelfde neer. Staken helpt niet, zegt hij er nog bij. Ik vraag het me af. Eens lekker boos worden helpt wel degelijk tegen deze ziekmakende logica.

Zo gaat het.

1. Je bouwt een bedrijf op. Dat doe je op z’n Rijnlands. Zie de nieuwe economie, silicon valley, internet industrie, noem maar op. Daar is toewijding, vakmanschap, vertrouwen, verbinding voor nodig.
2. Tegen het einde van de levenscyclus (het product wordt verdrongen door een van de innovaties ad 1) knijp je op z’n Angelsaksisch de citroen uit, in de hoop en verwachting dat het kapitaal via de beurshandelaren vloeit naar nieuwe veelbelovende activiteiten ad 1). De mensen die het bedrijf hebben opgebouwd, pest je eruit. Jammer dan.
3. De lege huls (zeg maar de infrastructuur zonder mensen) verkoop je tenslotte aan een kralenrijger uit het Midden-Oosten of Amerika, die er op mondiale schaal nog wat mee doet. Zo herimporteer je nog wat dollars.

Dat is de cynische logica van de vrije markt. Die volgt de logica van het geld. Het feit dat wij zonder postbodes nooit het stadium van de kenniseconomie bereikt zouden hebben, maakt geen deel uit van de overwegingen. We moeten ze kwijt. Liefst zonder zelf besmet te raken. De vrije markt dan maar. Tja, daar sta je dan met je rode potlood. Niet bevochtigen hoor!

Deze column verscheen in het decembernummer van Medisch Ondernemen (6/2010).

Harold Janssen is collega-organisatieactivist bij DeLimes I Nieuw Organiseren. Als programmaregisseur begeleidt hij organisaties die vakmensen weer tot de bron van het organiseerproces willen maken.