Hoe vaak ik dat niet hoor bij mijn lezingen grenst aan het ongelooflijke. In de top zitten mensen die het begrijpen en zich verantwoordelijk gedragen en de werkvloer kan dat echt niet. En dan lees je weer dit:
‘Met de schaalvergroting groeide er een waterhoofd aan management op de organisatie. De lumpsumfinanciering bood het bevoegd gezag bovendien de mogelijkheid om zelf financiële keuzes te maken. Het college van bestuur vestigde zich – zo ver mogelijk van de leerlingen – in een voor heel veel geld, het moet gezegd, prachtig gerestaureerd klooster in Amersfoort; later week het uit naar een A-locatie (het Atrium) in Amsterdam. Een auto met chauffeur reed de leden van het college van bestuur naar de diverse locaties, waar voor het primaire proces steeds minder geld was. Want ook voor de huisvesting van de tientallen colleges en prestigieuze leerbedrijven werd veel geld uitgetrokken. In prachtige gebouwen kregen de arme leerlingen echter steeds minder les’.
Een mooie ingezonden brief van een ervaringsdeskundige in de onderwijswereld van groot, groter, groots: lees verder in de Volkskrant van 15 feburari 2012.