Als u mijn blogs trouw volgt weet u dat ik regelmatig droevig blog over ons onderwijs. En dan vooral over het feit dat er wezenlijk niets verandert. Iedere nieuwe beleidsontwikkeling of herstructurering van een oude beleidsontwikkeling is lood om oud ijzer. Het leidend paradigma voor wat betreft onderwijsverandering verandert namelijk niet. Het blijft ver-anderen in plaats van dichtbij-jezelf. In de Tubantia van maandag de 23e weer een voorbeeld: ‘ Regeling rugzakje hopeloos complex’
Het helpt overigens als u het artikel van onder naar boven leest. Dan heeft u meteen in de gaten wat een van de leidende paradigma’s van onze regering is als het gaat om onderwijsverbetering, verandering:
Kappen erkent overigens ook dat het voor een deel een bezuinigingsmaatregel is. Leerlinggebonden financiering is duur, zeker nu er steeds vaker een beroep op wordt gedaan.
Gelukkig gloort er licht aan de horizon. Want:
Een onderwijsloket onderzoekt voortaan waar een ‘zorgkind’ het beste af is. Dit Steunpunt Onderwijszorg waarbij basisscholen zich aansluiten, zoekt het meest geschikte onderwijs voor het kind. Dit voorkomt dat ouders zelf moeten ‘shoppen’.
We creëren een onderwijsloket, als dat er al niet is. Een nieuwe laag die kostenefficiënter gaat werken. En intussen wachten we rustig af tot de volgende koerswijziging. Toch?
