Na 32 jaar, … wel een beetje raar

Na 32 jaar, … wel een beetje raar

Toen ik net zo oud was als mijn kids nu stonden we twee keer in de finale. De goals uit die tijd staan nog strak in mijn geheugen. De opstellingen van beide teams toen staan nog altijd helder voor de geest. Zouden mijn kinderen dat over 32 jaar ook nog hebben? Dat ze nog steeds die opstelling van zondag a.s. kunnen dromen? Dat er nog steeds TV-beelden in je hoofd staan die nooit meer kunnen worden gewist? Heel bijzonder!

Ben ik er nog over 32 jaar trouwens? Met dank aan de architecten van die tijd Michiels (1974) en Happel (1978) en Van Marwijk nu (2010). En de goal van Van Bronckhorst kan ook nooit meer worden gewist. Wat ook nooit meer gewist kan worden is dat moment bij een wedstrijd van Vitesse (ik dacht tegen Feyenoord) in 1975. Rinus Michiels bezocht die samen met zijn vrouw. Staande ovatie van het Arnhemse publiek: hij werd er verlegen van. Kippenvel.

De komende vijf dagen is Nederland weer even het middelpunt van de wereld. Heel bijzonder dat weer mee te mogen maken, … samen met de kids.