Bij de politie bleven vorig jaar 150.000 zaken liggen. Een klein drama, zei hoogleraar Cyril Fijnaut afgelopen woensdag in het N.R.C. Fijnaut weet dit probleem aan een nieuw rechercheconcept: informatiegestuurde opsporing. Het is een manier van werken die maar tot één ding heeft geleid: tweedeling binnen de politie. Meer bureaucratie is het gevolg. Het oorspronkelijk Britse concept werd in 2008 door de Raad van Hoofdcommissarissen omarmd, die de aanpak doopte tot Nationaal Intelligence Model. Eind 2012 dienen alle korpsen informatiegestuurd te werken.
Door de implementatie van het NIM wordt verder vorm gegeven aan informatie gestuurd werken binnen de politie. De visie wordt uitgewerkt in een strategie die zich richt op:
- een eenduidige inrichting van een informatieorganisatie op nationaal en regionaal niveau;
- de inrichting van een informatie coördinatiestructuur binnen de Nederlandse Politie;
- de sturing op – en met informatie binnen de Nederlandse Politie;
- het gebruik van eenduidige informatie- en sturingsproducten;
- het benoemen van benodigde competenties en opleidingen binnen de informatieorganisaties.
Schoenmaker houd je bij je leest. Onderwijs is jouw vak, dus blog daar over en niet over zaken waar je weinig van snapt. Het zou zo maar kunnen dat men dat vindt. Vandaar de vaklui zelf over het NIM. Fijnaut weer in het N.R.C.:
Rechercheren op basis van informatie – daar kan natuurlijk niks op tegen zijn, zegt hoogleraar strafrecht Fijnaut. Sterker: het is nooit anders geweest. De vraag is alleen: waar komt die informatie vandaan? Dat is geen manna uit de hemel. Informatie over criminaliteit is een product dat voortkomt uit politieacties. Zo bezien is informatiegestuurde opsporing een ridicuul concept. Opsporing zonder informatie bestaat niet.
Wat hem vooral stoort, is dat de nieuwe benadering heeft geleid tot een scheiding tussen informatieanalisten en klassieke rechercheurs. Fijnaut: Zo kan het gebeuren dat een rechercheur met twintig jaar ervaring in de bestrijding van de georganiseerde misdaad voor informatie moet aankloppen bij een analist met weinig of geen ervaring. Dat is de wereld op zijn kop. Het leidt alleen maar tot bureaucratie en vertraging. Een klein drama. Ervaren rechercheurs worden wanhopig van deze nieuwe werkwijze.
Geef de schoenmaker zijn leest terug.
