Bestuurders die iets in de gaten krijgen dat ruikt naar herwaardering van ambachtslieden. Dat was het eerste dat mij te binnen schoot bij het lezen van dit artikel vandaag in Trouw.
Bestuurders in het mbo krijgen het nu ook in de gaten: bij de grootscheepse vernieuwing die daar gaande is, de invoering van ’competentiegericht onderwijs’, is veel misgegaan. „Maar de geesten zijn nu rijp om opnieuw de balans te zoeken”, aldus voorzitter Jan van Zijl van de MBO-raad, „om vakkennis weer op te waarderen, om leerlingen weer houvast te geven.”
Mijn licht wantrouwige aard als het gaat om bestuur, berouw en beter doen deed mij het artikel nog eens lezen.
De vernieuwing is ’te rigide’ ingevoerd, erkenden zij, vakkennis ’ondergewaardeerd’, er is te veel zelfstandigheid van de leerlingen gevraagd.
Interessante aanname. Ik ben dan benieuwd of de besturen deze conclusies zelf in hun uppie getrokken hebben en of zij de ambachtslieden in spe daar ook op bevraagd hebben. Maar goed, ze willen het anders en dat is pas echt interessant.
Wat er in elk geval anders moet, zijn de zogeheten kwalificatiedossiers; dat zijn documenten waarin per opleiding vastligt wat een mbo’er moet kennen en kunnen.
De bestuurders legden de zwartepiet bij het bedrijfsleven.
Het is niet eenvoudig om dat te veranderen. Veldhoven: „Dat is echt een knelpunt: het mbo heeft zelf te weinig invloed op de eisen in die dossiers. Wil je er iets in veranderen, dan moet je eindeloos langs vergadertafels met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven.”
Nee hoor, dat hoeft niet. Er is een waarom: We hebben kappers nodig die een schaar vast kunnen houden en kunnen knippen. Het hoe is aan de professionals op de werkvloer. Het bestuur mag zich bezighouden met de vraag: aperots of apetrots?