Toezicht op kwaliteit, kwaliteitszorg, zou wat de bijl aan de wortel betreft moeten beginnen bij inzicht in wat kwaliteit dan is. Toezicht op kwaliteit start met vertouwen in vakmanschap. Onze kinderen verdienen het allerbeste onderwijs en Nederland moet het allerbeste onderwijs bieden. Het Nederlandse model met betrekking op kwaliteit waar ik mistroostig van wordt(en activistisch!) zorgt er voor dat de vaklui lekker optimistisch de zomervakantie in zullen gaan, want:
‘Per 1 augustus worden in het basisonderwijs ’referentieniveaus’ ingevoerd voor taal en rekenen. Daarin staat beschreven wat leerlingen aan het eind van de basisschool precies moeten kennen en kunnen. Mogelijk worden scholen uiteindelijk beoordeeld op het al dan behalen van dat niveau’.
Dit staat vandaag te lezen in een artikel in Trouw.
Ik heb het wetboek van strafrecht aangaande de referentieniveau’s mogen bezien en wordt daar met terugwerkende kracht nog doodongelukkig van. Verantwoordelijkheid in plaats van verantwoording. Daar past geen vuistdik decreet bij.
