“Boerderijcrèches zijn de oplossing voor te dikke kinderen die te weinig bewegen. En voor boeren met ambities.” Zo kopt Monique Snoeijen in de weekendbijlage van het NRC Handelsblad. Waren er al boerderijen die de geest ruimte gaven en virtuele boerderijen. Nu is er ook kinderopvang door de boer:
“De omgeving van het agrarische bedrijf biedt een unieke kans voor kinderopvang op de boerderij. Door kinderen opvang te bieden in een omgeving waarmee zij op een vanzelfsprekende wijze in contact komen met de natuur en dieren wordt een bijdrage geleverd aan hun geestelijke en lichamelijke ontwikkeling.”
Dat is nog eens ecologisch ondernemen. De VAK( Verenigde Agrarische Kinderopvang) zorgt er voor dat boerderijkinderdagverblijven die bij de organisatie zijn aangesloten aan een aantal criteria voldoen. Het criterium dat het meest voldoet aan het Rijnlands adagium Waar aandacht is zijn regels overbodig?
” Boer en boerin en crècheleiding moeten sluitende afspraken maken over tractorgebruik om te voorkomen dat een peuter onder de trekker komt.”
Anders dan bij innoverende vormen van grootstedelijke kinderopvang, hoeven de ouders van de kinderen in de groene opvangsector geen piepers, codes of andere soorten van identificatie te gebruiken.
