Voor degenen die mijn blogs wel eens volgen klinkt de bijl aan de wortel niet raar. Dat ‘het’ bij mij bijna altijd over primair onderwijs gaat ook niet. Hier en daar een uitstapje naar buiten, zoals de bank voor slechte leningen, akkoord. Dat ik niet alleen mopper maar ook opper, hier: Maar nu something completely different: Het V.O. Alles scheen bij elkaar te komen toen ik vandaag dit artikel las. Onderwijs, ruimte, hoeft niet, scholen die dat willen moeten de vrijheid krijgen, beter inspelen op wat individuele leerlingen nodig hebben, vragen de overheid 500 miljoen euro, er zelf ook 500 miljoen in steken. En zo kan ik nog wel even door blijven gaan. Mijn activistisch ( lees de bijl aan de wortel) hart maakte een sprongetje. Zo vlak voor Pasen. Dit feest werd gevierd om de demonen van de winter te verjagen en de terugkeer van de zon te vieren. Of: verrezen uit de dood. De brenger van dit mooie nieuws? De V.O.raad
Na de euforie van het opwekkende bericht verwerkt te hebben, pakte ik het artikel er nog eens bij om het helemaal te lezen. Quote:
Sommige scholen zetten misschien het systeem van vaste jaarklassen overboord, andere steken liever geld in nieuw digitaal lesmateriaal. „Maar álle scholen moeten hiermee aan de slag.”
Zo’n 10 procent van de schoolbesturen is daar trouwens nog niet van overtuigd; die hoopt Slagter de komende maanden te kunnen overhalen.
Bij overtuigen vind ik altijd dit: en zie ik in onderwijs vaak dit: Wanneer valt Pasen dit jaar nu eindelijk.
