Discussies die al eerder werden aangezwengeld door Michel Albert (1991) en Yves Leterme (2009), maar nu ook in Nederland onderzocht door promovendus Pieter Jan Bezemer.
Discussie die Mathieu Weggeman, Hester Heringa en ondergeschikte in hun laatste boeken (Het Rijnland Boekje en Bij welke reorganisatie werk jij?) aanzwengelen is de volgende: als die Amerikaanse tools (managementmethoden & -technieken) om aandeelhouderswaarde te creëren al niet eens werken bij beursgenoteerde ondernemingen moet je ze dan wel toepassen op de not-profit-sector onder het mom van professionalisering van politie ,onderwijs, zorg, gemeentes, etc. etc.). Onze conclusie zal duidelijk zijn, maar misschien zien we wat over het hoofd wat al die managers in die sectoren wel weten?
.
- Link hier naar het artikel op MT.nl
- Link hier naar de discussie op de pagina van Slow Management
Aandeelhouderswaarde nastreven is misschien wel het meest lege doel om na te streven. Immers de waarde van het aandeel wordt al lang niet meer bepaald door de prestaties van een bedrijf maar op basis van verhandelbaarheid. Overgeleverd aan emotie van de beurshandelaar, de speculant. De virtuele economie heeft hier de reëele economie ingehaald. Het is dus meer een verwachtingswaarde die wordt nagestreefd en dat levert in dit kader louter teleurstelling. De verwachting komt waarschijnlijk nooit uit. Effect ervan is dat de zweep nog maar eens over de organisatie wordt heen gehaald, gevolg: nog meer medewerkers met een psychische kramp thuis. En het lijkt maar niet op te houden. Goed dat we op deze wijze de discussie steeds scherper voeren. Het debat naar de werkvloer trekken en eens kijken of de kracht van de zwerm er toe bijdraagt dat er een kentering komt in het Nederlandsche ondernemingsklimaat dat door teveel Angelsaksische invloeden wordt gedomineerd. Terug naar de menselijke maat en duurzame resultaten. Voor iedere stakeholder beter. De waarde van een aandeel weer als juiste afspiegeling van de intrinsieke waarde van een bedrijf. Intrinsieke waarde die door de belangrijkste bron van het bedrijf wordt gerealiseerd: De Mens.
Heb alleen het MT-artikel gelezen, dus kan niet over het geheel oordelen. Waar ik benieuwd naar ben is of het niet eerder de druk om kwartaalcijfers (en daaraan gekoppeld irrationele fluctuaties in de beurskoers) is die het probleem vormen, en niet aandeelhouderswaarde op zich. De korte termijn-horizon gekoppeld aan bonussen zorgen voor korte termijn-strategie. Op lange termijn lijkt de waarde van een aandeel mij nog steeds de beste graadmeter voor kwaliteit van een bedrijf.
Zie bijvoorbeeld Warren Buffet, die met Berkshire Hathaway alleen belegd voor de lange termijn en op die manier ook positieve invloed op bedrijven kan uitoefenen.