Armoedegrens in de politiek

Armoedegrens in de politiek

In Trouw stond dit weekend een artikel van Jaap van Ginneken: ”Politiek leider blijft oudere man met ego”. Van Ginneken gaat hierbij in op het feit dat kernbeslissingen over hun opvolging worden genomen door de zittende leiders en hun naaste vertrouwelingen.

door Helma Ton

Hij stelt dat vrouwen dan opbotsen tegen een glazen plafond. Zij worden in de politiek door collega’s, media en publiek langs een ”onzichtbare meetlat van stereotiepe feminiteit ” gelegd. Met twee uitersten: de ‘aantrekkelijke jonge vrouw’ en ‘de post-seksuele matrone’. Andere rollen blijken moeilijk. Zeker als een vrouw zich boos maakt en radicale kritiek uit, wordt ze al snel als heks weggezet. Volgens van Ginneken werd Agnes Kant daarom ook zo snel opgevolgd door een man, binnenskamers.

Ik kan mij wel vinden in die analyse. Ze maken niet alleen landelijk maar ook lokaal de dienst uit: oudere mannen met ego’s. Toch speelt er ook iets anders mee: iets wat ik maar noem ‘de armoedegrens in de politiek’. Wie in de politiek actief is, verarmt. Geestelijke armoede. Er is geen tijd meer voor reflectie, laat staan voor zelfreflectie. Je denkt ook dat dat niet nodig is, want je werkt hard en je wordt gewaardeerd en hartelijk toegesproken. Natuurlijk weet je dat dat lippendienst kan zijn. Maar je wilt dat niet geloven. Gaandeweg leef je in een bedachte werkelijkheid waar niets is wat het is, alsof het de echte werkelijkheid is.

Dit weekend stond er nog een opmerkelijk artikel in Trouw: een interview met Arend Jan Boekestijn. Onder meer over zijn omgangsvormen indertijd als kamerlid: ‘je moet met iedereen in gesprek blijven. Bescheiden zijn, complimenten maken. Hoe vaak ik niet de deur voor mevrouw Ferrier van het CDA heb open gehouden. Dat zijn gewoon verstandige dingen. Want weet je, die mevrouw is een mevrouw met 41 zetels.’

Ik ken mevrouw Ferrier niet. Maar bij het lezen van dit interview ziet ze in gedachten vast de deuren opengaan. Niet voor haar, maar voor 41 zetels. Als vrouw voel je de armoede-grens misschien nog wel meer dan het glazen plafond.