Er wordt n.a.v. kamervragen bekeken in hoeverre gemeenten het geld dat beschikbaar wordt gesteld voor onderwijsgebouwen, ook in onderwijsgebouwen wordt gestoken. Dit terwijl de gemeenten zelf mogen beslissen of ze dat geld ook voor onderwijsgebouwen gebruiken. Of niet. Doordecentralisatie.
http://zoeken.minocw.nl/Zoekdienst/minocw.nl/ocw?term=doordecentralisatie+gebouwen
Zoals ook met het eigen vermogen van schoolbesturen het geval was, gaat er een organisatie aan de haal met de waarheid. Tenminste, zo beweren schoolbesturen en andere bovenschoolse autoriteiten. “Want zo makkelijk ligt het niet, heus niet”. De AOB lanceert een website waar op je kunt zien wat gemeenten uitgeven aan onderwijsgebouwen.
http://www.hoegulismijngemeente.nl/protected/intro.php
“…. en dan ook nog eens zo’n site hoe gul is mijn gemeente noemen!”. “Een schande, die populistische openheid van zaken. De werkelijkheid is veel ingewikkelder. Zo ingewikkeld dat ik er niets meer van snap. Neem nu een willekeurige gemeente. De gemeente Amsterdam. Op de site van de AOB zie je dan dat de gemeente in aflopende mate minder geld uitgeeft aan onderwijshuisvesting dan dat ze daar voor ontvangen. Maar er zijn opmerkingen. De gemeente mag uitleggen dat deze ‘versimplificeerde’ weergave van de waarheid( wiens waarheid blijft in het midden liggen) toch echt niet klopt.
Volgens de Dienst Onderwijs van Amsterdam zijn op onverklaarbare wijze al jarenlang niet alle kosten aan het CBS doorgegeven die Amsterdam maakt. Volgens de gemeente is in 2009 ongeveer 106 miljoen uitgegeven aan onderwijshuisvesting en zou de hoofdstad dus boven de 100 procent uitkomen.
Dat is nog eens interessant. Nog interessanter wordt het als een van de redenen waarom de bijl aan de wortel van ons onderwijsbestel moet( subsidiëren in plaats van investeren) om de hoek komt kijken.
http://www.minocw.nl/actueel/nieuws/36090/Crisisgeld-helpt-Amsterdamse-scholen.html
Ze krijgen meer dan dat ze er voor uitgeven? Ze geven meer uit dan dat ze hebben opgegeven? Ze krijgen crisisgeld!
Roept u maar! Tijd voor een nieuwe wind.
“Waar regels zijn, is geen aandacht”
Voor regelgeving ten top en aandacht op zijn laagst is altijd al de overheid het meeste heftige voorbeeld geweest.
Maar steeds meer begint het besef door te dringen dat wijzelf de overheid eigenlijk zijn!
Dat de overheid niet langer onze koning is en wij niet meer zijn (haar) onderdanen zijn en dat ze zich ook niet (meer) tot de notabelen kunnen rekenen.
Pak je boksbal en kijk : http://omroep.vara.nl/Home.5461.0.html