Met schuld kun je schuiven, met schaamte niet (I)

Met schuld kun je schuiven, met schaamte niet (I)

Begint persoonlijke verandering bij schaamte? De Commissie De Wit onderzoekt van alles, maar we zien vooral functionarissen die de schuld buiten zichzelf leggen. Dat lijkt me zorgwekkend. En leren we er dan wel van? Als het interne kompas van de gehoorden alleen maar zegt: ‘ik kon er niets aan doen met de kennis van toen en met de kennis van nu schaam ik me nergens voor’ is dat erg spijtig. Want dan komen we geen stap verder. Eigenlijk zeggen ze allemaal in braaftaal: ‘als mens had ik het graag anders gewild, maar in mijn rol als ……. kon ik niet anders.

Ik ben vreselijk benieuwd vandaag, woensdag, naar de heer Rijkman Groenink. Doof, blind en zonder schaamte? Of toch? Nee, denk het niet, geen emoties, gewoon schuiven met de schuld naar anderen en wijzen op de spelregels zoals ze nu eenmaal gelden in het harde Neoliberale kapitalisme. Spelregels die ze wel met liefde omarmen. Niet eens tegen beter weten in!!

Een punt wat ik hier wil maken: een vakman weet wanneer hij/zij wel of niet onder de maat heeft gepresteerd. En het lijkt er nu toch een beetje op dat de verantwoordelijken hier zichzelf de maat niet kunnen nemen. Dat is meer dan zorgelijk. Ik hoop dat de Commissie De Wit die conclusie ook trekt. Mensen die zich schamen gaan zich verbeteren, mensen die zich nergens voor schamen brengen nooit zichzelf, maar altijd anderen in problemen. Waarvan akte.

NB1 : ”Met schuld kun je schuiven, met schaamte niet” is een uitspraak van Freek de Jonge;
NB2: in de loop van de dag probeer ik hier het gesprek met Rijkman Groenink op te zetten;
NB3: zie de video van het NOS (o.a … met de uitspraken als ‘met de wetenschap van toen’)