‘Tijdens het Eichmann-proces werd ik echter getroffen door een klaarblijkelijke oppervlakkigheid van de dader, die het onmogelijk maakte om de onbetwistbare slechtheid van zijn daden te herleiden tot een dieper niveau van oorzaken of drijfveren. De daden waren monsterlijk, maar de dader was heel gewoon, heel alledaags en niet demonisch of monsterachtig. Het enige wat opviel in zijn gedrag voor en tijdens het proces was iets puur negatiefs; geen stompzinnigheid, maar gedachteloosheid.”
Een relatief lang maar erg goed stuk (even doorzetten dus) op Trouw.nl van 30 januari 2010 door de filosoof Govert Buijs. Volgens hem lijden wél integere bestuurders en medewerkers het meest van het gedrag van managers. Maar hoe het tij te keren? Hij geeft nieuwe woorden aan datgene wat allemaal al weten. Maar nieuwe taal is nodig om te ontsnappen aan de mentale gevangenis waarin je jezelf opsluit door het gebruik van managementjargon. Door andere taal ga je anders denken en herken je andere oplossingen. De Canon voor de Nieuwe Manager en de Medezeggenschapsraad ‘Free yourself and get unplugged’ zou ik zeggen.
Het gaat in je leven eigenlijk maar om één simpele vraag: ’Wat ben ik nu eigenlijk aan het doen?’
een meer dan sprekend voorbeeld vond ik Wim Kok tijdens het commissie de Wit onderzoek. Inderdaad wat ben ik nu eigenlijk aan het doen…
Kijk nog eens en huiver
http://www.youtube.com/watch?v=Ji3ddWzHjZk
Je beeindigt je stukje met de volgende zin:
Het gaat in je leven eigenlijk maar om één simpele vraag: ’Wat ben ik nu eigenlijk aan het doen?’
Is dat zo? Gaat het om precies die zin? Interessante stof voor een denkadviseur. Dat ben ik niet. Daarom kan ik alleen maar met je delen welke zin op mijn pc geplakt zit: Waar zet jij je voor in?
Misschien vormen ze samen wel een goed stel: kies hetgeen waarvoor je je inzet zorgvuldig en als je dat dan doet, vraag je dan tussen de bedrijven door af en toe eens af wat je nou eigenlijk aan het doen bent.
Groeten,Judy