Waar regels zijn is geen aandacht in het onderwijs

Vandaag, 4 november 2009,  wordt in Trouw aandacht besteed aan het boek van basisschoolleerkracht Liesbeth Hermans. Het boek heet ‘Lieve inspecteur. Observaties in het basisonderwijs.’ Het gaat over de plannen van staatsecretaris Dijksma waarin is aangegeven dat leerlingen met speciale behoeften zo veel mogelijk in het reguliere onderwijs ondergebracht dienen te worden. Deze kinderen met speciale behoeften nemen een rugzakje met geld mee naar het reguliere onderwijs en de school dient in overleg met de ouders te bepalen hoe dat geld dan te besteden. In Trouw zegt Hermans hier het volgende over:

‘Dat klinkt heel mooi’, reageert Hermans, ‘maar het betekent dat een heel schoolteam en de ouders daar overeenstemming over moeten bereiken. Dat kost heel wat tijd – tijd die ten koste gaat van het lesgeven. Dijksma wil bovendien alles ‘transparanter’ maken. Dat betekent: meer papierwerk.”

Hermans benadrukt dat ze best meer leerlingen met een beperking wil lesgeven: ‘Maar op deze manier wordt de kwaliteit van onderwijs er niet beter van. Dat komt omdat ons niets wordt toevertrouwd. Elke stap die ik zet, moet worden verantwoord in handelingsplannen. Ik heb er zo’n vijfentwintig, voor ongeveer tien kinderen. Scoort een leerling slecht op ‘breuken’, dan moet ik daar een apart plan voor schrijven, toetsen, terugkoppelen aan ouders en deskundigen. Ik kom nauwelijks toe aan goede lesvoorbereidingen.’

Ik zou zeggen: boek kopen en lezen!