Met de motie Hamer heeft de Tweede Kamer het kabinet opgeroepen Nederland bij de beste vijf kenniseconomieën ter wereld te brengen. Daarbij gaan wij uit van de landen die de minister-president 17 september 2009 heeft genoemd: Zwitserland, Verenigde Staten, Singapore, Zweden en Denemarken. Zoals Jaap Peters het noemt; de gedachte werkelijkheid, een vijfde plek op een lijstje.
Tegelijkertijd bespreekt de Kamer het bijna feit dat er structureel $1.342.9800 moet worden bezuinigd op het primair onderwijs. Een spagaat waar zelfs Yuri van Gelder niet zonder pijnlijke ledematen uit zou kunnen komen. Het klinkt wel als een collectieve ambitie: Nederland moet bij de beste vijf kenniseconomieën ter wereld worden gebracht. En bezuinig in de tussentijd even $1.342.9800. Een gezonde ambitie of een utopie?
Zijn dit slechts mooie woorden of is dit een reëel streven? In Buitenhof van 8 november 2009 spreekt minister van Onderwijs Ronald Plasterk over daadkracht met beperkte middelen. Nadat hij van een item van 19 minuten ruim 17 minuten o.a spreekt over de missie in Afghanistan, vertelt hij over de spagaat tussen ambitie en utopie:
- ” We zwabberen wat tussen de 8 en de 10 …… je moet altijd een doel hoger stellen dan waar je nu zit….dus dat vind ik een mooie ambitie”;
- ” Overigens……we investeren meer dan ooit tevoren….mooi dat Mariëtte Hamer een motie heeft ingediend……die zegt er is 1 terrein waar we speciale aandacht voor moeten hebben en dat is het onderwijs……dat vind ik wel fijn.”
Ongewild moet ik toch aan Herman van Veen denken bij deze woorden:
Dat zijn praatjes voor de vaak
Bah, je moest je schamen
Anderen hebben hier hun taak
En ze werken samen
Wat heb jij dan in de maak
Praatjes voor de vaak
Wat heb jij dan in de maak
Praatjes voor de vaak
Het gaat niet over speciale aandacht, Ronald, het gaat over het feit dat er in deze tijden van crisis keihard gekozen moet worden voor investeren in het onderwijs om van de utopische ambitie vervat in een vijfde plek, een reëel streven te maken. Passie onderwijs oppert liever dan dat het moppert, dus hoe dan wel?
Bert van Marwijk heeft de oplossing voor Ronald Plasterk.
- niet gaan voor de vijfde plek, maar zeggen dat je naar de eerste plek wil.
- betrek je belangrijkste spelers in het overleg over de tactiek.
- stel je beste spelers op en geef ze vertrouwen.
- maak je team medeverantwoordelijk voor het resultaat.
- laat je \’back office\’ ( Kees Jansma, Hans Jorritsma?) zich bezighouden met de achtertuin.
- denk groot.
- investeren is naast geld ook innoveren.
- laat de VUVUZELA herrie thuis.
Ook hier denk ik aan een mooie wijsheid van Friedrich Wilhelm Nietzsche (Röcken, 15 oktober 1844 – Weimar, 25 augustus 1900):
Wie een waarom heeft kan bijna elke hoe verdragen.
Mijn waarom gaat nu naar school en krijgt daar hun eerste rapport.
Ambitie en verwachtingsvol wacht ik af wat het lijstje zegt.
Het echte verhaal achter het lijstje is onze eigen verantwoordelijkheid